Sura An-Nazi'at — Werset 20

Znaczenie słów:

• آيَةَ الْكُبْرَى – wielki znak, największy cud, dowód oczywisty.

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak Musa (Mojżesz, pokój z nim) otrzymał od Allaha misję proroczą i został wysłany do faraona, ukazał mu swój największy cud – znak potwierdzający prawdziwość jego posłannictwa. Była to laska, która przemieniła się w żywego węża, oraz jego ręka, która – gdy ją wyjął – jaśniała bielą bez żadnej choroby. Te dwa cuda były dowodem na to, że Musa został wysłany przez Boga, i miały skłonić faraona do zastanowienia się i porzucenia pychy. Jednak faraon, mimo ujrzenia tych oczywistych znaków, zaprzeczył im i okazał nieposłuszeństwo swojemu Panu, a następnie odwrócił się i zaczął usilnie zwalczać prawdę.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Allah wspiera swoich posłańców cudami, które są dowodem ich prawdomówności – pokazuje to Jego mądrość i sprawiedliwość, gdyż nie pozostawia ludzi bez jasnych dowodów.
• Cuda proroków nie są dziełem przypadku, lecz pochodzą od Allaha – uczą nas, że prawda zawsze ma mocne podstawy i nie potrzebuje ludzkiego wsparcia.
• Ten werset ukazuje, że nawet największe znaki nie przynoszą korzyści temu, kto zamyka serce na prawdę – zachęca nas do otwartości i pokory wobec dowodów Bożej mocy.
• Historia Musy i faraona przypomina, że pycha i upór prowadzą do zguby, podczas gdy wiara i posłuszeństwo są drogą do zbawienia – to wezwanie do refleksji nad własnym postępowaniem.