سوره نازعات — آیه 20

معانی کلمات:

• «آیَةَ الْکُبْرَىٰ»: نشانه بزرگ و معجزه عظیم.

تفسیر:

پس از آنکه موسی علیه السلام به فرمان خداوند به سوی فرعون رفت و پیام حق را به او رساند، خداوند به موسی قدرت و اجازه داد تا بزرگترین نشانه و معجزه الهی را به فرعون نشان دهد. این معجزه بزرگ، تبدیل شدن عصا به اژدهایی عظیم و درخشان شدن دست موسی به رنگ سفید و نورانی بود. این دو نشانه، دلایل روشنی بر صدق نبوت موسی و قدرت بیپایان خداوند بودند. اما فرعون با وجود دیدن این معجزات آشکار، باز هم تکذیب کرد و از فرمان پروردگارش سرپیچی نمود و با گردنکشی و لجاجت، به مخالفت با موسی ادامه داد و راه کفر و طغیان را در پیش گرفت.

فواید:

• خداوند متعال برای هدایت بندگانش، معجزات و نشانههای روشنی را به پیامبران خود عطا میکند تا راه حق برای همگان آشکار شود و هیچ بهانهای برای کافران باقی نماند.
• دیدن معجزات و نشانههای الهی برای کسانی که قلبهایشان مملو از تکبر و لجاجت است، سودی ندارد و آنان همچنان بر کفر خود اصرار میورزند؛ پس ایمان واقعی نیازمند قلبی خاشع و تسلیم در برابر حق است.
• این آیه به ما میآموزد که قدرت خداوند فراتر از همه چیز است و او میتواند با اراده خود، قوانین طبیعت را تغییر دهد تا حقیقت را آشکار سازد؛ پس باید در برابر عظمت او تسلیم باشیم و از سرکشی و تکبر بپرهیزیم.