Ан-Назиат сүрәсе — Аять 3

Сүзләрнең мәгънәләре:

• السَّابِحَاتِ — «йөзүчеләр» яки «йөзеп баручылар». Бу сүз гарәп телендә йөзү, тиз хәрәкәт итү мәгънәсеннән алынган. Монда ул күктән Җиргә һәм Җирдән күккә тиз хәрәкәт итүче фәрештәләргә карата кулланыла.
• سَبْحًا — «йөзеп», «тиз хәрәкәт итеп». Бу сүз хәрәкәтнең тизлеген һәм җиңеллеген аңлата.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә үзенең әмере буйынча күк белән Җир арасында йөзеп йөрүче фәрештәләр белән ант итә. Алар Аллаһының боерыкларын үтәү өчен, аның рөхсәте белән, күктән Җиргә төшәләр һәм Җирдән күккә күтәреләләр. Аларның бу хәрәкәте суда йөзүче кешенең йөзүенә охшаш — тиз, җиңел һәм беркемгә дә комачауламыйча. Бу фәрештәләр Аллаһының әмерләрен үтәүдә беркайчан да тукталмыйлар, аларның хәрәкәте даими һәм тәртипле.

Бу ант — Аллаһы Тәгаләнең бөеклеген, кодрәтен һәм аның барлык галәмнәрне идарә итүен күрсәтә. Фәрештәләр — Аллаһының ихрамлы коллары, алар аның боерыкларыннан чыкмыйлар һәм аңа тулысынча буйсыналар. Аларның эшчәнлеге — Аллаһының тәкъдире һәм хикмәте буенча галәмдәге тәртипне саклау өчен хезмәт итә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгалә үзе теләгән нәрсәләр белән ант итә ала, ә без, мөселманнар, Аллаһыдан башка нәрсә белән ант итәргә тиеш түгелбез. Бу — Аллаһының бөеклеген тану һәм ихтирам итү билгесе.
2. Фәрештәләрнең даими хәрәкәте һәм Аллаһыга буйсынуы безгә үрнәк булып тора. Без дә үз эшләребездә тәртипле, тырыш һәм Аллаһының ризалыгын эзләүче булырга тиешбез.
3. Бу аять Аллаһының кодрәтен һәм галәмдәге һәр нәрсәнең аның контролендә булуын искә төшерә. Фәрештәләр кебек үк, без дә Аллаһының боерыкларын үтәүдә тырыш булсак, ул безгә ярдәм итәчәк.
4. Күк белән Җир арасындагы фәрештәләрнең йөреше — Аллаһының безнең догаларны ишетүе, рәхмәтен иңдерүе һәм ярдәмен җиткерүе юлларының берсе. Бу безне Аллаһыга дога кылуга һәм аңа ышанып тапшыруга өнди.