Ан-Назиат сүрәсе — Аять 4

Сүзләрнең мәгънәләре:

• السَّابِقَاتِ — алга баручылар, алдан йөгерүчеләр (ягъни фәрештәләр).
• سَبْقًا — алга бару, узу, иртәрәк барып җитү.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә үзенең әмерен үтәүдә бер-берсен узышып, алга баручы фәрештәләр белән ант итә. Бу фәрештәләр — Аллаһының әмерләрен тизлек белән үтәүчеләр, алар күктән төшүдә дә, күккә менүдә дә, Аллаһының боерыкларын җиргә ирештерүдә дә бер-берсеннән алда барырга тырышалар. Алар шайтаннарның вәхи сүзләрен урлап тыңлауларыннан алдан барып, пәйгамбәрләргә вәхине ирештерәләр. Бу ант — кыямәт көнендә бөтен мәхлукатларның терелтеп кубарылачагына һәм аларның эшләре белән хисап ителәчәгенә ишарәдер. Аллаһы Тәгалә үзенең кодрәтенә һәм вәхиенә иң ышанычлы шәһитләр булган бу фәрештәләр белән ант итеп, кыямәт көненең хак булуын раслый.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Фәрештәләр — Аллаһының әмерләрендә бер-берсеннән узышырлык итеп, тәмам буйсынучан һәм тиз башкаручан затлар. Аларның бу сыйфаты безгә дә яхшы эшләрдә алга барырга, изге гамәлләрдә бер-беребез белән ярышырга өйрәтә.
2. Аллаһы Тәгаләнең фәрештәләр белән ант итүе — аларның югары дәрәҗәсен һәм әһәмиятен күрсәтә. Бу безнең дә Аллаһының изге колларына хөрмәт белән карарга өйрәтә.
3. Вәхинең шайтаннардан саклануы — Аллаһының үз китабын һәм рәсүлләрен саклавын күрсәтә. Бу безгә Коръәннең һәрвакыт сакланган һәм хак булуына ышаныч бирә.
4. Яхшылыкта алга бару — мөселманның матур сыйфаты. Кем дә кем изге гамәлләрдә, тәүбәдә, Аллаһыга якынлашуда алга бара, ул Аллаһының рәхмәтенә ирешәчәк.