سوره انفال — آیه 50

معانی کلمات:

• يَتَوَفَّى: قبض روح و جان ستاندن.
• أَدْبَارَهُمْ: پشتهای آنان (پشت بدن).
• الْحَرِيقِ: آتشی که میسوزاند و سوزاننده.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! اگر آن صحنه هولناک را میدیدی که فرشتگان مأمور عذاب، جان کافران را میگیرند و در حالی که به چهرههایشان و پشتهایشان ضربه میزنند، برایت بسیار شگفتانگیز و وحشتناک بود. آنان هنگام قبض روح، روی کافران را میزنند تا از روبرو نتوانند فرار کنند و پشتشان را میزنند تا از پشت نیز راه گریزی نداشته باشند و با تازیانههای آتشین آنان را به سختی عذاب میدهند و به آنان میگویند: «بچشید عذاب سوزاننده را!» این عذاب، مقدمهای برای عذاب بزرگتر آتش جهنم است. اگرچه این آیه در ارتباط با جنگ بدر نازل شده است، اما حکم آن عام است و شامل تمام کافران در هر زمان و مکانی میشود که با کفر و عناد از دنیا میروند.

فواید و پیامهای آیه:

• عذاب و سختی جان کندن برای کافران، نشانه عدالت الهی است و هیچ ظلمی در آن نیست، زیرا آنان در دنیا با اختیار خود راه کفر و گناه را برگزیدند.
• این آیه هشداری جدی برای همه انسانهاست تا پیش از فرا رسیدن مرگ، به فکر توبه و بازگشت به سوی خداوند باشند و از عاقبت شوم کفر و گناه بترسند.
• ایمان به عالم برزخ و عذاب قبر، انسان را به تقوا و پرهیزکاری دعوت میکند و او را از غفلت و سرگرمی به دنیای فانی بازمیدارد.
• رحمت و مهربانی خداوند نسبت به مؤمنان و شدت عذاب او نسبت به کافران، نشاندهنده حکمت و عدالت کامل پروردگار است که هر کس را به سزای عمل خود میرساند.