Абаса сүрәсе — Аять 41

1. Сүзләрнең мәгънәләре:

• تَرْهَقُهَا — аны каплар, аңа ишарә итәр, өстенә чыгар.
• قَتَرَةٌ — караңгылык, төтен белән катыш тузан, караңгы пәрдә.

2. Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көнендәге кешеләрнең хәлен тасвирлый. Әлеге аятьтә сүз гөнаһлыларның йөзләре турында бара. Аларның йөзләрен караңгылык, төтен һәм тузан каплар. Бу караңгылык аларның йөзләренә басылып, аларны кап-кара итәр. Бу хәл аларның дөньяда эшләгән гөнаһлары һәм Аллаһыга каршы килүләре сәбәпле булыр. Аларның йөзләрендәге бу караңгылык — аларның хурлыгы һәм кимсетелүе билгесе. Бу караңгылык аларның йөзләрен тулысынча каплап, аларны танымаслык хәлгә китерер. Бу — аларның дөньяда яхшылыкны калдырып, яманлыкны сайлауларының нәтиҗәсе.

3. Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кыямәт көнендә һәркем үз эшенең нәтиҗәсен күрер, яхшылык кылганнарның йөзләре нурланыр, ә яманлык кылганнарның йөзләре караңгылыкка төшәр.
• Бу аять безне дөньяда гөнаһлардан сакланырга һәм Аллаһының рәхмәтенә ирешергә өнди, чөнки ахирәттәге хәсрәттән котылу юлы — тәүбә итү һәм изге гамәлләр кылу.
• Аллаһы Тәгаләнең гаделлеге бөек: Ул һәркемгә үз эшенә карап җәмәл бирер, һәм бу безне һәрвакыт Уның алдында булганны истә тотарга өйрәтә.