Абаса сүрәсе — Аять 40

Мәгънәләр:

• Вөҗүһ — йөзләр, күзләр.
• Йәүмәизин — ул көндә (Кыямәт көнендә).
• Ғәбәрә — тузан, чаң, караңгылык пәрдәсе.

Аять тәфсире:

Әйе, ул көндә бәхетле мөэминнәрнең йөзләре балкып, нурланып торачак, алар шатлык-сөенеч эчендә булачак. Әмма бәдбәхет кешеләрнең йөзләренә тузан капланачак, алар караңгыланып, эчкерсезләнеп бетәчәк. Бу йөзләрне хурлык һәм түбәнсезлек чорнап алачак. Аларның йөзләрендәге бу караңгылык — дөньяда эшләгән гөнаһларының, Аллаһның аятьләрен инкяр итүләренең һәм аның чикләрен бозуларының нәтиҗәсе. Алар Аллаһның нигъмәтләренә карата көферлек кылганнар, аның рәсүлләренә иңгән хакны ялганга санаганнар һәм фахишәлек, золым белән Аллаһның хәрам кылган эшләренә ташланганнар. Шуңа күрә аларның йөзләре караңгылыкка төренәчәк, һәм аларга бу хәлдән котылу юлы булмаячак.

Гыйбрәтләр:

Бу аять безгә Кыямәт көненең хакыйкатен искә төшерә: ул көндә кешеләрнең тышкы кыяфәте аларның эчке халәтенә туры киләчәк. Яхшы гамәлләр йөзгә нур бирә, ә начар гамәлләр — караңгылык. Димәк, без бүген үзебезнең йөзебезнең нурлы булуын теләсәк, гамәлләребезне төзәтергә, Аллаһның әмерләрен үтәргә һәм тыелган эшләрдән читләшергә тиешбез. Бу аять шулай ук безне Аллаһның гаделлегенә ышандыра: һәркем үз эшенең нәтиҗәсен күрер, һәм бу дөньядагы һәр яхшылык та, һәр начарлык та ул көндә йөзләрдә чагылыш табар.