Абаса сүрәсе — Аять 42

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أُولَٰئِكَ — алар, әүвәлдә сүз барган кешеләр.
• هُمُ — алар үзләре.
• الْكَفَرَةُ — кәферләр, Аллаһның аятьләрен һәм нигъмәтләрен инкяр итүчеләр (бу сүз "кәфир"нең күплек формасы, аеруча каты көферлек күрсәтүчеләргә карата кулланыла).
• الْفَجَرَةُ — фәҗирләр, Аллаһның чикләрен бозып, гөнаһларга чумганнар (бу да күплек форма, тәкәбберлек һәм азгынлыкны белдерә).

Аять тәфсире:

Кыямәт көнендә кешеләр ике төркемгә бүленер: бер төркемнең йөзләре нурланып, шатлык-сөенечтән балкыр, ә икенче төркемнең йөзләре караңгыланып, тузан белән капланыр, аларны хурлык чорнап алыр. Менә шушы хәлгә төшкән кешеләр — алар электән үк Аллаһның аятьләрен ялганга санаучы, Аның нигъмәтләренә көферлек итүче, Аның чикләрен бозып, фәхешлек һәм азгынлык эшләреннән тартынмаучы кәферләрдер. Алар имансызлыкны фәҗирлек белән бергә кушканнар — бер яктан Аллаһны танымаганнар, икенче яктан Аның хәрам кылган эшләренә чумганнар. Шуңа күрә аларның йөзләре караңгы булыр, чөнки аларның йөрәкләре иман нурыннан мәхрүм калган.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Кыямәт көнендә кешенең йөзе аның эшләренә шаһит булыр — яхшылык кылганнарның йөзләре нурланыр, яманлык кылганнарның йөзләре караңгыланыр. Бу бүгенге тормышыбызда да безне изге гамәлләргә өндәргә тиеш.
2. Көферлек берүзе генә түгел, ә фәҗирлек белән бергә килгәндә, кеше иң авыр хәлгә төшә. Имансызлык кешене Аллаһның чикләрен бозуга, гөнаһларга төртеп кертә. Шуңа күрә без иманыбызны ныгытырга һәм гөнаһлардан читләшергә тиеш.
3. Аллаһның рәхмәте киң — әгәр кеше бу тормышта тәүбә итеп, иманга килсә һәм төзәлсә, аның өмете бар. Ләкин ахыр чиктә һәркем үз эшенең нәтиҗәсен күрер, шуңа күрә без бүгеннән үк яхшылыкка омтылырга тиеш.
4. Бу аять безгә Аллаһның гаделлеген күрсәтә — Ул беркемгә дә золым итми, һәркемгә үз эшенә карап җәмәл бирер. Бу безнең йөрәкләребезгә тынычлык сала һәм безне тугры юлда басарга дәртләндерә.