سوڕەتی ته‌کویر — ئایه‌ت 14

واتە‌ی وشەکان:

• عَلِمَتْ: زانی، دەرکەوت.
• نَفْسٌ: هەر گیانێک، هەموو کەسێک.
• مَّا أَحْضَرَتْ: ئەوەی ئامادەی کردووە لە خێر و شەڕ، کردەوەکانی کە لەگەڵ خۆی هێناوە.

تەفسیری ئایەتە پیرۆزەکە:

کاتێک ئەو ڕووداوە گەورانەی کە لە ئایەتە پێشووەکاندا باسکران ڕوویان دا، وەک لێدان و نەمانی ڕووناکی خۆر، تەقینەوەی ئەستێرەکان، هەڵگیران و گواستنەوەی چیاکان، وردوخاش بوونی زەوی، جموجۆڵی ئاژەڵە کێوییەکان، گڕگرتنی دەریاکان، یەکگرتنەوەی ڕۆحەکان لەگەڵ هاوشێوەکانیان، پرسیارکردن لە کچە زیندوو نێژراوەکان، کردنەوەی پەڕتووکەکانی کردەوە، لابردنی ئاسمان، گڕگرتنی دۆزەخ و نزیککردنەوەی بەهەشت بۆ پارێزکاران — لەو کاتەدا هەموو گیانێک بە تەواوی دەزانێت کە چی ئامادە کردووە بۆ ئەو ڕۆژە، لە خێر و چاکە یان شەڕ و خراپە. ئەو ڕۆژە هیچ کەسێک ناتوانێت شتێک بشارێتەوە، چونکە هەموو کردەوەکان دەردەکەون و ئاشکرا دەبن.

ئەی مرۆڤە! ئەم ڕۆژە بە دڵنیایی دێت، ڕۆژێک نییە کە تێیدا ستەم بکرێت یان چاکەکاری بەبێ پاداشت بمێنێتەوە. هەر کەسێک لەم ژیانەدا تۆوی چاکەی بچێنێت، لەو ڕۆژەدا بەرهەمی شیرینی دەست دەکەوێت، و ئەوەی تۆوی خراپە بکات، پەشیمانی و سزای چاوەڕوان دەکات. ئەی موسڵمانە پیرۆزە! پێش ئەوەی ڕۆژەکە بێت، خۆت ئامادە بکە، چونکە ئەو ڕۆژە هەر کەسێک دەبینێتەوە ئەوەی کە پێشتر بۆ خۆی ناردوویەتی. بەهەشت بۆ چاکەکاران نزیک کراوەتەوە و دۆزەخ بۆ گوناهباران گڕی گرتووە. دەست بکە بە چاکەکاری و لە خراپە دوور بکەوە، بەر لەوەی پەشیمانی سوودت نەبێت.