Surah At-Takwir — Talata 14

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• ﴿عَلِمَتْ﴾ – Nakaalam o nakatiyak.
• ﴿نَفْسٌ﴾ – Bawat kaluluwa (tao).
• ﴿مَّا أَحْضَرَتْ﴾ – Anuman ang inihanda niya para sa Araw na iyon, maging mabuti man o masama.

Paliwanag ng Talata:

Kapag naganap na ang mga pangyayaring binanggit sa mga naunang talata — ang paglukot ng araw, pagkalaglag ng mga bituin, paglipad ng mga bundok, pagpapabaya sa mga buntis na kamelyo, pagtitipon ng mga mababangis na hayop, pagsiklab ng mga dagat bilang apoy, pagtatambal ng mga kaluluwa sa kanilang mga kahalintulad, pagtatanong sa babaeng inilibing nang buhay, paglalahad ng mga talaan ng mga gawa, pagtanggal ng langit sa kinalalagyan nito, pagpapaningas ng Impiyerno, at paglapit ng Paraiso sa mga matutuwad — sa sandaling iyon, malalaman ng bawat kaluluwa nang may lubos na katiyakan kung ano ang kanyang inihanda at dinala para sa kanyang harapan: ang kanyang mabubuting gawa at ang kanyang masasamang gawa. Walang makakapagtago sa kanya ng anuman, sapagkat ang lahat ng kanyang ginawa sa mundo ay ihaharap sa kanya, at siya ay gagantihan ayon dito — kung mabuti, mabuti; at kung masama, masama.

Mga Aral at Bunga ng Pananampalataya:

1. Ang Araw ng Paghuhukom ay tunay na darating, at walang sinuman ang makakatakas sa pagtutuos; kaya nararapat na ihanda ng bawat isa ang kanyang sarili sa araw na iyon.
2. Ang kaalaman sa mga tanda ng Araw ng Paghuhukom ay nagpapalalim ng takot sa Allah at nag-uudyok sa tao na magsisi at bumalik sa tamang landas bago pa dumating ang araw na walang magagamit na pagkakataon.
3. Ang katarungan ng Allah ay ganap: walang maliit o malaking gawa ang mapapabayaan, at ang bawat kaluluwa ay makikita ang bunga ng kanyang pinaghirapan — ito ay nagbibigay ng pag-asa sa mga gumagawa ng mabuti at babala sa mga nagpapabaya.
4. Ang pag-alaala sa Araw na ito ay nagpapagaan sa pagtitiis sa mga pagsubok ng mundo, sapagkat ang tunay na gantimpala ay nasa kabilang buhay, at ang mundo ay panandalian lamang.