سورت تکویر — آیت 14

د کلمو معناګانې:

• عَلِمَتْ: پوهه شوه، څرګنده یې کړه.
• نَفْسٌ: هر ځان (هر سړی).
• مَّا أَحْضَرَتْ: هغه څه چې یې له ځان سره راوړي دي، یعنې خپل عملونه چې مخکې یې کړي وو.

د آیت تفسیر:

کله چې د قیامت هغه پیښې رامنځته شي چې پورته یې یادونه وشوه — لکه د لمر تاوول، د ستورو رالویدل، د غرونو خوځول، د بحرونو بلول، د ځمکې او اسمان بدلون — نو په هغه ورځ به هر انسان په بشپړه توګه پوه شي چې څه یې مخکې استولي دي. هر څوک به خپل اعمال په خپلو سترګو وویني؛ ښه عملونه به د رحمت او خوښۍ سبب شي، او بد عملونه به د پښیمانۍ او عذاب لامل وګرځي. دا پوهه به په داسې حال کې وي چې هېڅ پټ څیز به نه وي، او هر څه به څرګند وي. دا د هغه ورځې حقیقت دی چې هر ځان به د خپلو کړنو پایله ویني.

فايدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د قیامت ورځ به د حساب ورځ وي، او هېڅ عمل به له سترګو نه پټ وي؛ نو باید په خپلو اعمالو کې محتاط واوسو.
• په دې پوهیدل چې هر څه چې موږ کول، هغه به موږ ته وړاندې شي؛ دا د نیکۍ او ښو کارونو لپاره هڅونه ده، او د بدو کارونو څخه د لرې کېدو لپاره خبرداری.
• دا آیت د ایمان قوت زیاتوي، ځکه چې دا د الله د عدل او حکمت یادونه کوي، او موږ ته ډاډ راکوي چې په آخرت کې به هر چا ته د هغه د عملونو بدله ورکړل شي.
• دا موږ ته دا هم ښیي چې د دنیا ژوند ازموینه ده، او د آخرت ژوند به د تل پاتې ژوند وي؛ نو باید د تل لپاره د ښه ژوند لپاره هڅه وکړو.