ซูเราะฮฺ อัต-ตักวีร — อายะฮฺ 14

คำสำคัญ:

• عَلِمَتْ: รู้แจ้ง ประจักษ์แจ้ง
• نَفْسٌ: ทุกชีวิต (ทุกดวงวิญญาณ)
• مَا أَحْضَرَتْ: สิ่งที่ตนได้นำมาเตรียมไว้ (คือความดีและความชั่วที่ได้กระทำไว้ในโลก)

การตีความ:

เมื่อเหตุการณ์ทั้งหลายที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้เกิดขึ้น นั่นคือ เมื่อดวงอาทิตย์ถูกม้วนและแสงของมันดับลง เมื่อดวงดาวร่วงหล่นกระจัดกระจาย เมื่อภูเขาถูกเคลื่อนย้ายและกลายเป็นฝุ่นผง เมื่ออูฐท้องแก่ถูกทอดทิ้ง เมื่อสัตว์ป่าถูกรวบรวมมาปะปนกัน เมื่อทะเลถูกจุดให้ลุกเป็นไฟ เมื่อวิญญาณถูกจับคู่กับร่างกายของมัน เมื่อเด็กทารกหญิงที่ถูกฝังทั้งเป็นถูกถามด้วยคำถามที่ทำให้เธอพอใจและประณามผู้ที่ฝังเธอว่า “ด้วยความผิดอันใดเล่าที่เธอถูกฆ่า” เมื่อบันทึกการงานถูกแผ่กระจาย เมื่อชั้นฟ้าถูกเละออกจากที่ เมื่อนรกถูกจุดให้ลุกโชน และเมื่อสวรรค์ถูกนำเข้ามาใกล้สำหรับผู้ยำเกรง

เมื่อทั้งหมดนี้เกิดขึ้น ในวันนั้นทุกชีวิตจะรู้แจ้งอย่างแจ่มแจ้งถึงสิ่งที่ตนได้นำมาด้วย นั่นคือความดีและความชั่วที่ได้กระทำไว้ในโลกนี้ จะไม่มีใครหลงเหลือความสงสัยอีกต่อไปว่า ผลของการงานของตนคืออะไร ทุกคนจะได้เห็นผลงานของตนอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นความดีที่จะนำไปสู่ความสุข หรือความชั่วที่จะนำไปสู่ความทุกข์ทรมาน

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การรู้แจ้งในวันกิยามะฮ์จะเกิดขึ้นเมื่อถึงเวลานั้น แต่ผู้ที่มีสติปัญญาควรรู้แจ้งตั้งแต่วันนี้ โดยการพิจารณาว่าเรากำลังเตรียมอะไรไว้สำหรับวันนั้น
2. ทุกการกระทำของมนุษย์นั้นถูกบันทึกไว้อย่างละเอียด และจะถูกเปิดเผยในวันสุดท้าย ไม่มีสิ่งใดสูญหายไปแม้เพียงเล็กน้อย
3. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์นั้นยิ่งใหญ่ เพราะพระองค์ทรงกำหนดวันแห่งการตอบแทน เพื่อให้ความยุติธรรมเกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ ทั้งสำหรับผู้ทำดีและผู้ทำชั่ว
4. การตระหนักถึงวันแห่งการตอบแทนนี้ จะทำให้มนุษย์ดำเนินชีวิตอย่างมีความรับผิดชอบ ไม่ประมาท และพยายามทำความดีอยู่เสมอ เพื่อให้วันนั้นเป็นวันที่เราจะได้พบกับความสุข ไม่ใช่ความเสียใจ