Suurah At-Takwiir — Aayad 14

Macnaha ereyada:

• عَلِمَتْ نَفْسٌ: Waxay ogaatay naf kasta (tay iyo toonba).
• مَّا أَحْضَرَتْ: Waxay hor keentay oo ay camal fashay oo khayr iyo shar ah.

Tafsiirka:

Marka ay dhacaan calaamooyinka Qiyaamaha ee uu xusay Eebe, sida: qorraxda la duubo oo iftiinkeedu tago, xiddigaha la firdhiyo oo nuurkoodu tago, buuraha laga raro dhulka oo ay noqdaan boodh firdhisan, geelka rarka leh la daayo oo laga dhaafo (iyadoo la iska indho-tiro), duurjoogta la kulmiyo si loogu qaawiyo dhexdooda, badaha la huriyo oo ay noqdaan dab ololaya, nafta lala midoobo noocigeeda, gabdhihii la aasay iyagoo nool la warsado (si loogu xasilo oo loogu ceebeyo kuwa iyagii aasay) inay maxaa dambi ah oo loo dilay, saxafada camalka la soo bandhigo, samada laga raro meesheedii, naarta la huriyo, jannada loo soo dhiveeyo kuwa Eebe ka yaaba – marka ay dhacaan arrimahanas, waxaa hubaal ogaada naf kastaa waxay hor keentay oo ay camal fashay, khayr iyo shar toona, waxayna helaysaa abaalmarinteeda iyo ciqaabteeda.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Aayaddani waxay ku digaysaa qof kasta inuu diyaar garoobo Maalinta Qiyaame, waayo naf kastaa waxay la kulmi doontaa waxay hor marsatay oo camal ah, sidaa darteed waa in qofku u degdego camal fiican.
2. Waxay ku bishaaraynaysaa mu'miniinta inay heli doonaan abaalmarinta camalkooda wanaagsan, taasoo ku kordhinaysa rajo iyo xasillooni.
3. Waxay ku waaninaysaa dadka inay ka fikiraan dhammaadka iyo xisaabta, isla markaana ay ku dadaalaan inay ku noolaadaan nolol Eebe ka yaab leh, si ay ugu nabadgalaan Maalinta Qiyaame.