Surah Al-Infitar — Talata 2

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الْكَوَاكِبُ – Ang mga bituin (mga planeta at tala).
• انتَثَرَتْ – Nagsipangalat, nalaglag, at nagkahiwa-hiwalay mula sa kani-kanilang mga pook.

Interpretasyon ng Talata:

Kapag ang mga bituin at mga tala sa kalangitan ay nagsipangalat at nalaglag mula sa kani-kanilang mga kinatatayuan, tulad ng mga perlas na nakakalat mula sa kanilang tali, ito ay magaganap sa Araw ng Pagbangon. Ang mga ito na noon ay tila mga nakapirmeng ilaw sa kalangitan ay magkakawatak-watak, mawawalan ng liwanag, at babagsak — isang pagbabago sa kaayusan ng sansinukob na nagpapahiwatig ng pagdating ng dakilang pangyayari. Ang pagkawasak ng mga bituin ay bahagi ng mga palatandaan ng pagtatapos ng mundong ito at pagsisimula ng panahon ng pagtutuos, kung saan ang lahat ng nilikha ay haharap sa Kanyang paghuhukom.

Mga Aral at Bunga:

• Ang pagkagulo ng kalangitan at pagkalaglag ng mga bituin ay nagpapaalala sa atin na ang mundong ito ay hindi permanente; lahat ng nasa kalawakan — gaano man kalaki at kaliwanag — ay maglalaho sa utos ng Allah, kaya't hindi tayo dapat masyadong kumapit sa mga pansamantalang bagay.
• Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kadakilaan at kapangyarihan ng Allah, na kayang magpabaligtad ng Kanyang mga nilikha sa isang kisap-mata, kaya't nararapat lamang na magpakumbaba tayo at matakot sa Kanyang kapangyarihan.
• Ang pagbanggit sa mga pangyayaring ito ay naghihikayat sa atin na maghanda para sa Araw ng Pagtutuos, sa pamamagitan ng mabubuting gawa at pagsisisi sa mga kasalanan, upang tayo ay mapabilang sa mga maliligtas sa araw na iyon.
• Ang pagkasira ng mga bituin ay isang paanyaya upang pagnilayan ang karunungan ng Allah sa paglikha ng kalawakan — na ang lahat ng ito ay may layunin at magtatapos sa takdang oras, kaya't ang ating pananampalataya ay dapat maging matatag sa kabila ng mga pagsubok ng mundo.