Аль-Мутаффифин сүрәсе — Аять 8

Сүзләр аңлатмасы:

• سِجِّينٌ (Сиҗҗин): "Сиҗҗин" сүзе "сиҗн" (төрмә) мәгънәсеннән алынган, ягъни тар, кысылган урын яки төрмә дигәнне аңлата. Бу — фәҗирләрнең (явызларның) ахыр киләчәге язылган китапның исеме яки аларның урыны булган тар, авыр урын.

Аять тәфсире:

Әйәттә Аллаһы Тәгалә рәсүленә мөрәҗәгать итеп: "Синә нәрсә белдерде — Сиҗҗин нәрсә ул?" — дип әйтә. Бу — аның хәлен һәм авырлыгын күз алдына китерү өчен кулланылган зурлау-кабарту рәвеше. Ягъни: "Ий Мухәммәд! Сиңа нәрсә белдерде ул Сиҗҗиннең нәрсә икәнен? Ул синең белгән нәрсә түгел, һәм синең кавемең дә аны белми иде." Сиҗҗин — фәҗирләрнең, явыз гамәлле кешеләрнең ахыр сәгатендәге мәкәне, аларның эшләре язылган китап саклана торган урын. Ул — тар, кысылган, газаплы бер төрмә урыны, анда алар өчен авыр ґәзаб һәм хурлык хәзерләнгән. Бу урынның хакыйкатен кеше акылы белән тулысынча аңлый алмый, чөнки ул — Аллаһы Тәгаләнең ґәзабының бер өлеше, аның авырлыгын һәм куркынычлыгын бары тик Аллаһының үзе генә белә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Бу аять мөэминнәргә фәҗирләрнең ахырының бик авыр булачагын искәртә, шуңа күрә алар явызлыктан читләшергә һәм гөнаһлардан сакланырга тиеш.
• Сиҗҗин кебек урыннарның хакыйкате кеше акылыннан югары, димәк, Аллаһының ґәзабыннан курку һәм аның кодрәтенә ышану — мөэминнең иманын ныгыта.
• Аять мөэминнәрне яхшы гамәлләргә дәшә, чөнки аларның ахыры — ґәзаптан азат булу һәм мәңгелек бәхеткә ирешү, ә фәҗирләрнең ахыры — Сиҗҗин кебек тар урында хурлык һәм газап.