Ат-Тауба · 128/129
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба
لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ ۝١٢٨
Laqad jaaa`akum Rasoolum min anfusikum `azeezun `alaihi maa `anittum hareesun `alaikum bilmu`mineena ra`oofur raheem
📖 Ба Тоҷикӣ
Албатта паёмбаре аз худи шумо бар шумо фиристода шуд, ҳар он чӣ шуморо ранҷ медиҳад, бар ӯ гарон меояд. Сахт ба шумо дилбаста аст ва бо мӯъминон мушфиқу меҳрубон аст.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:
  • «مِّنْ أَنفُسِكُمْ»: аз худи шумо, аз ҷинси шумо, яъне аз қавми худ.
  • «عَزِيزٌ عَلَيْهِ»: бар ӯ гарон аст, барояш душвор аст.
  • «مَا عَنِتُّمْ»: он чизе ки ба шумо машаққат ва ранҷ мерасонад.
  • «حَرِيصٌ عَلَيْكُم»: ба шумо бисёр ҳарис аст, яъне сахт талош мекунад, ки шумо ҳидоят ёбед.
  • «رَءُوفٌ»: бисёр дилсӯз ва меҳрубон.
  • «رَّحِيمٌ»: бахшоянда ва раҳмдил.
  1. Тафсири оят:

Ба ростӣ, ба сӯи шумо — эй мардум — Паёмбаре омад, ки аз ҷинси худи шумост, на аз фариштагон ва на аз ҷинниён, балки инсонест монанди шумо, то ки шумо метавонед суханонашро бифаҳмед ва аз ӯ пайравӣ кунед. Ин Паёмбар аз он чизе ки ба шумо машаққат ва душворӣ мерасонад, ба танг меояд ва бад меҳисобад. Ӯ ба ҳидояти шумо ва ба некӯаҳволии шумо бисёр ҳарис аст ва мехоҳад, ки ҳамаи шумо роҳи ростро пайдо кунед ва аз гумроҳӣ наҷот ёбед. Ба мӯъминон — ба онҳое ки ба Ӯ имон овардаанд — бисёр дилсӯз ва меҳрубон аст, ба онҳо шафқат мекунад ва дар ҳаққи онҳо бахшояндаву раҳмдил аст.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва мардумро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки Паёмбари Худо (с) аз худи мардум буд, аз ҷинси онҳо, забон ва фарҳанги онҳоро медонист; ин раҳматест барои ҳамаи одамон, зеро паёмбар аз байни худи онҳо бархостааст, на аз олами ғайб.
  • Дилсӯзӣ ва меҳрубонии Паёмбар (с) ба уммати худ бениҳоят бузург буд; ӯ аз ранҷу машаққати мардум ба танг меомад ва мехост, ки ҳама наҷот ёбанд. Ин нишонаи он аст, ки Ислом дини меҳрубонӣ ва ғамхорӣ ба инсон аст.
  • Худованд дар ин оят сифатҳои неки Паёмбарашро ситоиш мекунад: ҳарис будан ба ҳидояти мардум, дилсӯзӣ ва раҳмдилӣ ба мӯъминон. Ин ба мо меомӯзад, ки мо низ ба якдигар меҳрубон ва дилсӯз бошем.
  • Ин оят боиси тасаллӣ ва умедворӣ барои ҳар инсонест, ки мехоҳад роҳи ростро пайдо кунад; Худованд Паёмбареро фиристод, ки ба ҳидояти ӯ ҳарис аст ва аз гумроҳии ӯ ғамгин мешавад.
  • Қуръон китобест, ки дар он сифатҳои раҳмат, дилсӯзӣ ва ғамхорӣ ба инсон баён шудааст; ин дилҳоро нарм мекунад ва одамро ба сӯи некиву ростӣ мекашад.


📜 Оят 126-129 — Сураи Ат-Тауба

126أَوَلَا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ
Оё намебинанд, ки дар ҳар сол як ё ду бор мавриди озмоиш воқеъ мешаванд? Вале на тавба мекунанд ва на панд мегиранд.
127وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُم مِّنْ أَحَدٍ ثُمَّ انصَرَفُوا ۚ صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ
Ва чун сурае нозил шавад, баъзе ба баъзе дигар нигоҳ мекунанд: «Оё касе шуморо мебинад?» Ва бозмегарданд. Худо дилҳояшонро аз имон мунсариф сохта (баргардонда), зеро мардуме нофаҳманд!
128لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ
Албатта паёмбаре аз худи шумо бар шумо фиристода шуд, ҳар он чӣ шуморо ранҷ медиҳад, бар ӯ гарон меояд. Сахт ба шумо дилбаста аст ва бо мӯъминон мушфиқу меҳрубон аст.
129فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
Агар бозгарданд, бигӯ: «Худо барои ман кофист, худое ҷуз Ӯ нест, бар Ӯ таваккал кардам ва Ӯст Парвардигори арши бузург!
Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон
129Оят
MedinanRevelation
128Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 128

Сураи Ат-Тауба Оят 128 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Албатта паёмбаре аз худи шумо бар шумо фиристода шуд, ҳар…

Сураи Оят 128/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 126–129. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers