Tövbə surəsi — Ayə 30

Mənaları:

• Üzeyir – Yəhudilərin peyğəmbər kimi tanıdıqları, İsrail oğullarına göndərilmiş bir şəxs.
• Məsih – İsa peyğəmbər (əleyhissalam).
• Yüzahiuun – Bənzədirlər, oxşadırlar.
• Qatələhumullah – Allah onları lənətləsin, məhv etsin (yəni onlar Allahın rəhmətindən uzaq olsunlar).
• Ənna yu'fəkūn – Necə haqdan döndərilirlər, necə azdırılırlar?

Təfsir:

Bu ayə bizə xəbər verir ki, yəhudilər öz peyğəmbərlərindən biri olan Üzeyiri (əleyhissalam) Allahın oğlu hesab etdilər və beləliklə, Allaha şərik qoşdular. Xaçpərəstlər də Məryəm oğlu İsa Məsihi (əleyhissalam) Allahın oğlu adlandıraraq eyni böyük günaha batdılar. Halbuki Allah hər cür çatışmazlıqdan və şəriklərdən uzaqdır, O, heç kəsi özünə övlad götürməmişdir.

Bu sözlər onların yalnız dillərində qalan, heç bir dəlilə və sübuta əsaslanmayan boş iddialarıdır. Onlar bu batil sözləri ilə özlərindən əvvəlki kafirlərin – mələkləri Allahın qızları hesab edənlərin – sözlərinə bənzər bir küfr işlətdilər. Yəni onların hamısı eyni cəhalət və azğınlıq içindədir.

Allah onları rəhmətindən uzaqlaşdırsın! Necə olur ki, onlar bu qədər açıq-aşkar haqqı görüb yenə də ondan üz çevirir və batilə tərəf dönürlər?! Bu, onların nə qədər azğın olduqlarını göstərən heyrətamiz bir haldır.

İbrət və Dəvət:

Ey mömin qardaşlar! Bu ayə bizə öyrədir ki, Allahın şəninə yaraşmayan hər hansı bir söz demək, Ona övlad və ya şərik isnad etmək ən böyük günahlardandır. Biz müsəlmanlar olaraq Allahı yalnız Onun Özünü vəsf etdiyi kimi vəsf etməliyik. O, birdir, heç nəyə möhtac deyildir, heç kimi doğmamış və heç kəsdən doğulmamışdır. Gəlin, Qurana və Peyğəmbərimizin (sallallahu aleyhi və səlləm) təlimlərinə sarılaraq bu cür batil inanclardan uzaq olaq və Allahı layiqincə tanıyaq. Çünki nicat və xoşbəxtlik yalnız tövhid – Allahı bir bilmək – yolundadır.