Tövbə surəsi — Ayə 31

Kəlmələrin mənaları:

• Əhbar (أَحْبَار): Yəhudi alimləri.
• Ruhban (رُهْبَان): Xristian keşişləri və rahibləri.
• Ərbab (أَرْبَاب): Rəbblər, ilahlar, hökm sahibləri (təkili: rəbb).
• Məsih İbn Məryəm: İsa (əleyhissalam), Məryəm oğlu.

Təfsir:

Bu ayə, kitab əhlinin (yəhudi və xristianların) ən böyük səhvlərindən birini açıq şəkildə ifşa edir. Onlar öz alimlərini və din xadimlərini Allahdan başqa rəbb qəbul etdilər. Yəni onların dediklərini, Allahın hökmlərinə zidd olsa belə, qeyd-şərtsiz qəbul etdilər, haramı halal, halalı haram saydılar. Bu, onları Allaha şərik qoşmaqla bərabər tutdu. Xristianlar isə Məryəm oğlu İsanı (əleyhissalam) Allahın oğlu və ilah kimi qəbul edərək ona ibadət etdilər. Halbuki İsa (əleyhissalam) özü də Allahın qulu və elçisi idi.

Allah-Təala bütün peyğəmbərləri və kitabları yalnız bir məqsəd üçün göndərmişdir: tək olan Allaha ibadət etmək. O, heç bir şəriki olmayan yeganə ilahdır. Onun heç bir bənzəri, heç bir tayı yoxdur. O, bütün bu şərik qoşmalardan, bütün bu batil inanclardan uzaqdır və pakdır.

Bu ayə bizə öyrədir ki, hər hansı bir insanın — istər alim, istər din xadimi olsun — sözünü Allahın kəlamından üstün tutmaq və ya onun hökmünü Allahın hökmü kimi qəbul etmək, gizli şirkdir. Biz yalnız Allahın kitabına və Rəsulunun (sallallahu aleyhi və səlləm) sünnəsinə tabe olmalıyıq. Hər bir müsəlmanın vəzifəsi, tək olan Allaha ixlasla ibadət etmək, Ona heç bir şərik qoşmamaq və həyatının hər anında yalnız Onun razılığını qazanmağa çalışmaqdır. Bu, nicat və xoşbəxtliyin yeganə yoludur. Allah bizi şirkdən və azğınlıqdan qorusun, bizi doğru yola hidayət etsin!