سوره توبه — آیه 38

معانی واژگان:

• انفِرُوا: برای جهاد بیرون روید و حرکت کنید.
• اثّاقَلْتُمْ: سنگینی کردید، سستی نمودید و کاهلی ورزیدید.
• إلی الأرض: به زمین چسبیدید و در خانه‌هایتان ماندید.
• متاع: کالا و بهره‌ای ناپایدار و زودگذر.

تفسیر آیه:

ای کسانی که به خدا و رسولش ایمان آورده‌اید و به شریعت او عمل می‌کنید، شما را چه شده است که وقتی به شما گفته می‌شود: «برای جهاد در راه خدا بیرون روید»، سستی می‌کنید و به زمین می‌چسبید و در خانه‌هایتان می‌مانید؟ آیا به جای نعمت‌های جاودان آخرت، به لذت‌های زودگذر و ناپایدار زندگی دنیا راضی شده‌اید؟ پس بدانید که بهره دنیا در برابر آخرت، جز اندکی نیست. لذت‌های دنیا هر قدر هم زیاد باشد، در مقایسه با نعمت‌های بی‌پایان آخرت که خداوند برای مجاهدان مؤمن آماده کرده است، ناچیز و حقیر است. پس چگونه خردمند، چیزی فانی و ناچیز را بر چیزی باقی و عظیم ترجیح می‌دهد؟

فواید و پیام‌های آیه:

• ایمان واقعی اقتضا می‌کند که انسان در راه خدا و یاری دین او، از مال و جان خود مایه بگذارد و در برابر فرمان جهاد، سستی و کاهلی نشان ندهد.
• مؤمن باید آخرت‌گرا باشد و دنیا را وسیله‌ای برای رسیدن به سعادت ابدی بداند، نه هدف نهایی.
• مقایسه دنیا و آخرت نشان می‌دهد که هر چه در دنیا به دست آوریم، در برابر نعمت‌های جاودان آخرت، بسیار اندک و ناچیز است؛ پس عاقل کسی است که سرمایه عمر خود را صرف چیزی کند که ماندگار است.
• این آیه انگیزه‌ای برای مؤمنان است تا در راه خدا از هیچ تلاشی فروگذار نکنند و بدانند که پاداش الهی برای مجاهدان، بی‌نهایت و جاودان است.