سوره توبہ آيت 38 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : اي ايمان وارؤ اوھان کي ڇا (ٿيو) آھي جو جڏھن…

توبہ · 38/129

ترجمو لکڻ — سوره توبہ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ ۚ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ ۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ ۝٣٨

🔤 Transliteration

Yaaa aiyuhal lazeena aamanoo maa lakum izaa qeela lakumun firoo fee sabeelil laahis saaqaltum ilal ard; aradeetum bilhayaatid dunyaa minal Aakhirah; famaa ma taaul hayaatiddunyaa fil Aakhirati illaa qaleel

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

اي ايمان وارؤ اوھان کي ڇا (ٿيو) آھي جو جڏھن اوھان کي چئبو آھي ته الله جي واٽ ۾ (جھاد لاءِ) نڪرو ته زمين ڏانھن ڳرا ٿي ڪرندا آھيو، آخرت جي بدران دنيا جي حياتي سان راضي ٿيا آھيو، دنيا جي حياتي جو سامان آخرت (جي مقابلي) ۾ ٿورڙي کانسواءِ نه آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلمات جي معنيٰ:

انفِرُوا: نڪرو، روانا ٿيو (يعني جهاد لاءِ نڪرو).
اثَّاقَلْتُمْ: ڍرو ٿي پيا، سستي ڪري رهيا، يا زمين ڏانهن مائل ٿي ويا.
إِلَى الْأَرْضِ: زمين ڏانهن، يعني پنهنجن گهرن ۽ آرام ۾ لڳا رهيا.
مَتَاعُ: فائدو، سامان، عارضي استعمال جي شيءِ.
قَلِيلٌ: ٿورو، ننڍڙو.

2) تفسير:

اي ايمان وارؤ! اوهان کي ڇا ٿي ويو آهي ته جڏهن اوهان کي چيو وڃي ٿو ته الله جي راهه ۾ نڪري پؤ ۽ جهاد ڪريو، ته اوهان زمين ڏانهن جهڪي پيا ۽ پنهنجن گهرن ۾ ئي ويهي رهو ٿا؟ ڇا اوهان دنيا جي عارضي زندگي ۽ ان جي ٿورن فائدن کي آخرت جي هميشه رهڻ واري نعمتن تي ترجيح ڏئي رهيا آهيو؟ ياد رکو ته دنيا جي زندگي جو سڄو سامان ۽ سڪون آخرت جي نعمتن جي مقابلي ۾ بلڪل ٿورو ۽ بي قدر آهي. دنيا جي هر شيءِ ختم ٿيڻ واري آهي، پر آخرت جي نعمتون هميشه رهڻ واريون آهن. اهو ڪيئن ٿي سگهي ٿو ته هڪ عقلمند ماڻهو فاني شيءِ کي باقي رهڻ واري شيءِ تي ۽ ننڍڙي شيءِ کي وڏي شيءِ تي ترجيح ڏئي؟

3) فائدا ۽ سبق:

الله تعاليٰ مومنن کي پيار ۽ شفقت سان سڏي ٿو ۽ انهن کي سستي ۽ غفلت کان بچڻ جي تلقين ڪري ٿو.
جهاد ۽ الله جي راهه ۾ نڪرڻ مومنن جي شان آهي، ۽ ان ۾ ئي دنيا ۽ آخرت جي ڪاميابي آهي.
دنيا جي زندگي عارضي ۽ فاني آهي، ان جي فائدن کي آخرت جي هميشه رهڻ واري نعمتن تي ترجيح نه ڏيڻ گهرجي.
آخرت جي نعمتون دنيا جي سڀني شين کان وڌيڪ ۽ بهتر آهن، ۽ اهي هميشه رهڻ واريون آهن.
عقلمند ماڻهو هميشه باقي رهڻ واري شيءِ کي فاني شيءِ تي ترجيح ڏئي ٿو، ۽ آخرت لاءِ محنت ڪري ٿو.
الله جي راهه ۾ نڪرڻ ۽ جهاد ڪرڻ ۾ ئي امت جي عزت ۽ سربلندي آهي، ۽ ان کان پاسو ڪرڻ ۾ ذلت ۽ رسوائي آهي.
قرآن مجيد اسان کي سيکاريندو آهي ته دنيا جي محبت ۽ سستي مومن جي دل ۾ نه هجڻ گهرجي، پر آخرت جي طلب ۽ الله جي راهه ۾ قرباني جو جذبو هجڻ گهرجي.

📜 آيت 36-40 — سوره توبہ

36إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۚ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ ۚ فَلَا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنفُسَكُمْ ۚ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ

بيشڪ مھينن جو ڳاڻيٽو يقيناً ڪتاب الاھي ۾ الله وٽ ٻارھن مھينا آھن جنھن ڏينھن کان آسمانن ۽ زمين کي بڻايائين منجھانئس چار (مھينا) تعظيم وارا آھن، اِھو پڪو دين آھي، تنھنڪري اوھين پاڻ کي منجھن نقصان نه لايو، ۽ سڀني مشرڪن سان وڙھو جھڙي طرح اوھان سان سڀيئي وڙھن ٿا، ۽ ڄاڻو ته الله پرھيزگارن سان گڏ آھي.

37إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ ۖ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِّيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ ۚ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

تعظيم وارن مھينن جو اڳي پوءِ ڪرڻ رڳو ڪفر ۾ واڌارو آھي اُن سان ڪافر ڀُلايا ويندا آھن اُن (مھيني) کي ھڪ سال حلال ڳڻين ٿا ۽ ٻئي سال اُن کي حرام ڀائين ٿا ھن لاءِ ته الله جي حرام ڪيلن مھينن جي ڳاڻيٽي جي پورائي ڪن پوءِ جن کي الله حرام ڪيو آھي تن کي حلال ٿا ڪن، اُنھن لاءِ سندن بڇڙا ڪرتوت سينگاريا ويا، ۽ الله ڪافر ٽوليءَ کي ھدايت نه ڪندو آھي.

38يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ ۚ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ ۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ

39إِلَّا تَنفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئًا ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

جيڪڏھن نه نڪرندؤ ته اوھان کي ڏکوئيندڙ عذاب جي سزا ڏيندو، ۽ اوھان کانسواءِ ٻي قوم مٽائي آڻيندو ۽ اوھين کيس ڪُجھ ضرر نه رسائيندؤ، ۽ الله سڀڪنھن شيء تي وس وارو آھي.

40إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ۖ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَىٰ ۗ وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

جيڪڏھن پيغمبر کي مدد نه ڏيندؤ ته بيشڪ کيس الله مدد ڏني آھي جنھن مھل ڪافرن (مڪي مان) کيس ڪڍي ڇڏيو ٻن مان ھڪڙو پاڻ ھو جڏھن اُھي غار ۾ ھوا تڏھن پنھنجي سنگتيءَ کي چيائين ته اُلڪو نه ڪر تحقيق الله اسان سان (گڏ) آھي، پوءِ الله مٿس پنھنجو آرام لاٿو ۽ کيس اھڙي لشڪر سان مدد ڪيائين جو اُن کي اوھان نه ڏٺو ۽ ڪافرن جي ڳالھ کي ھيٺ ڪيائين، الله جي ڳالھ (ھميشه) مٿاھين آھي، ۽ الله غالب حڪمت وارو آھي.

→ آيت 37 📖 توبہ آيت 39 ←

توبہقرآن فهرست

129آيت

MedinanRevelation

38آيت

ترجمو — توبہ 38

سوره توبہ آيت 38 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : اي ايمان وارؤ اوھان کي ڇا (ٿيو) آھي جو جڏھن…

سوره آيت 38/129 — سوره توبہ التوبة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره توبہ ٻڌو, سوره توبہ ترجمو, سوره توبہ mp3, سوره توبہ pdf. آيت 36–40. سنڌيءَ ۾: اردو.