Sura At-Tauba — Werset 42

Znaczenie wybranych słów:

• ʿaraḍan qarīban – łatwo osiągalny, doczesny zysk; coś, co można szybko zdobyć, bez większego trudu.
• safaran qāṣidan – podróż bliska, łatwa, nieobciążona nadmiernym wysiłkiem.
• al-shuqqah – odległość, trud i uciążliwość podróży.
• yuhlikūna anfusahum – doprowadzają siebie do zguby, narażają się na zniszczenie.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Werset ten odnosi się do grupy obłudników (munafikun), którzy prosili Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim) o zwolnienie z udziału w wyprawie na Tabuk. Bóg – Wywyższony – wskazuje, że gdyby to, do czego wzywał ich Prorok, było bliskim i łatwym łupem lub podróżą krótką i pozbawioną trudów, to z pewnością poszliby za nim. Jednakże wyprawa ta wymagała dalekiej i uciążliwej podróży w upalnym czasie, dlatego się wycofali i pozostali w tyle.

Gdy Prorok powrócił z wyprawy, ci obłudnicy zaczęli przysięgać na Allaha, że gdyby tylko mogli, wyruszyliby razem z nim. Mówili: „Gdybyśmy mieli możliwość, z pewnością wyszlibyśmy z wami”. Jednakże Bóg nazywa ich postępowanie zgubą dla nich samych – ponieważ przez swoje kłamstwa i obłudę narażają się na Jego karę. Bóg – On jest Przecież Wszechwiedzący – doskonale wie, że są kłamcami, gdyż w rzeczywistości mieli oni zdolność i siły, aby wyruszyć, ale zabrakło im wiary i szczerej chęci.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Szczerość wobec Boga i ludzi – werset uczy nas, że Bóg zna prawdę o naszych sercach i zamiarach. Nie ma sensu usprawiedliwiać się kłamstwem, ponieważ wszystko jest jawne przed Allahem.
2. Wartość poświęcenia w drodze Boga – islam zachęca do wysiłku i wyrzeczeń w sprawach religii, nawet jeśli wiążą się one z trudem. Nagroda u Boga jest bowiem większa niż wszelkie doczesne wygody.
3. Ostrzeżenie przed obłudą – werset pokazuje, jak zgubne jest udawanie i składanie fałszywych przysiąg. Człowiek, który tak postępuje, niszczy samego siebie, nawet jeśli ludzie nie dostrzegają jego prawdziwego oblicza.
4. Pouczenie o tym, że czyny oceniane są według intencji – Bóg nie patrzy tylko na zewnętrzne czyny, ale na to, co kryje się w sercu. Dlatego muzułmanin powinien dbać o czystość swoich intencji we wszystkich sprawach.
5. Nauka zaufania do Boga – nawet gdy ludzie nas zawodzą lub kłamią, my – jako wierzący – pokładamy nadzieję w Bogu, który jest świadomy wszystkiego i który rozstrzygnie sprawy sprawiedliwie w Dniu Ostatecznym.