ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 42

የቃላት ትርጉም፡-

• عَرَضًا قَرِيبًا — ቅርብ የሆነ ጥቅም፣ ቀላል የሚገኝ ዓለማዊ ሀብት (ምርኮ)።
• وَسَفَرًا قَاصِدًا — ቀላል እና ቅርብ የሆነ ጉዞ፣ ችግር የሌለው።
• الشُّقَّةُ — ርቀት፣ መንገድ መራቅ እና መከራው።
• يُهْلِكُونَ أَنفُسَهُمْ — ነፍሶቻቸውን ያጠፋሉ (በውሸት መሐላ እና በንፍቅና)።

የአንቀጽ ተፍሲር፡-

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ በዚህ አንቀጽ ውስጥ ከነቢዩ (ሶለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) ከተቡክ ጦርነት ለመቅረት ፈቃድ የጠየቁትን መናፍቃን ይዘልፋል። አላህ እንዲህ ይላል፡- ወደዚያ የጠራኸው ነገር ቅርብ የሆነ ምርኮ እና ቀላል ጉዞ በሆነ ኖሮ፣ እነሱ በእርግጥ ይከተሉህ ነበር እና ከአንተ ጋር ይወጡ ነበር። ነገር ግን መንገዱ ርቋል፣ ጉዞው ከባድ ነው፣ ወደ ሻም (ሶሪያ) አካባቢ በሞቃት ወቅት መጓዝ ስለሆነ ተቸገሩ እና ቀሩ።

ከዚያም አላህ እንዲህ ይነግረናል፡- እነዚህ ከጦርነቱ የቀሩት መናፍቃን፣ አንተ (ነቢዩ) ከጦርነቱ ስትመለስ፣ “አላህን በመሐላ ይማሉ፡- በቻልን ኖሮ ከእናንተ ጋር በእርግጥ በወጣን ነበር” ይላሉ። በዚህ ውሸት መሐላ ነፍሶቻቸውን ያጠፋሉ፣ ምክንያቱም ራሳቸውን ለአላህ ቅጣት ያጋልጣሉና። አላህ ደግሞ እነሱ ውሸታሞች መሆናቸውን በሙሉ ያውቃል፤ ምክንያቱም እነሱ የመውጣት አቅም ነበራቸው፣ ነገር ግን ለጦርነት ፈቃደኞች አልነበሩም።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. እውነተኛ እምነት በፈተና እና በችግር ጊዜ ይገለጻል፤ ቀላል በሆነ ጊዜ ሁሉም ይወጣል፣ ነገር ግን ትክክለኛው ሙስሊም ከባድ በሆነ ጊዜም ይወጣል።
2. ንፍቅና ከውሸት እና ከማመራመር ጋር አብሮ ይሄዳል፤ መናፍቃን ሁልጊዜ ሰበብ ይፈልጋሉ እንጂ እውነትን አይናገሩም።
3. አላህ ሁሉን አዋቂ ነው፤ ሰዎች በውሸት መሐላ ቢያታልሉም፣ አላህን ማታለል አይችሉም፤ ምስጢራቸውን ሁሉ ያውቃል።
4. ከጦርነት እና ከጅሃድ መቅረት የራስን ነፍስ ማጥፋት ነው፣ ምክንያቱም የአላህን ቅጣት ያስገኛልና።
5. የአላህ መንገድ ሁልጊዜ ቀላል አይደለም፤ መስዋዕትነትን እና ትዕግስትን ይጠይቃል፤ ይህም የገነት ዋጋ ከፍ ያለ መሆኑን ያሳያል።