Σούρα Ατ-Ταύμπα — Στίχος 48

Αν ήθελαν πραγματικά να βγουν (για να αγωνιστούν στο δρόμο του Αλλάχ), θα είχαν κάνει τις απαραίτητες προετοιμασίες γι' αυτό. Αλλά ο Αλλάχ μισούσε το να βγουν (μαζί σου στη μάχη), και έτσι τους έκανε να αισθάνονται βαριά το να βγουν. Και τους ειπώθηκε: «Μείνετε πίσω μ' αυτούς που θα μείνουν πίσω (από τους αρρώστους, τους αδύναμους, τις γυναίκες και τα παιδιά.).»

Εάν (οι υποκριτές) είχαν βγει μαζί σας (ω, πιστοί), δε θα σας αύξαναν παρά μόνο σε αταξία, και θα έσπευδαν ανάμεσά σας σπέρνοντας διχόνοια μεταξύ σας. Και υπάρχουν μερικοί ανάμεσά σας που τους ακούν (και ακούν τα ψέματά τους, τα δέχονται και τα διαδίδουν). Πράγματι, ο Αλλάχ γνωρίζει καλά τους άδικους.

Και απ' αυτούς (τους υποκριτές) υπάρχει εκείνος (ο Τζαντ μπιν Κάις) που είπε (ψευδώς, στον Προφήτη): «Δώσε μου άδεια να μη βγω (για τη μάχη της Ταμπούκ) για να μη με κάνεις να πέσω στην αμαρτία (της μοιχείας αν πάω μακριά από τη γυναίκα μου σε τόσο μακρινό ταξίδι, επειδή έχω αδυναμία προς τις γυναίκες).» Πράγματι, αυτοί έχουν ήδη πέσει στην αμαρτία (της υποκρισίας), και πράγματι, η κόλαση θα περιβάλλει τους άπιστους.

Αν σου συμβεί (ω, Προφήτη) κάτι καλό (από νίκη κλπ.), τους στεναχωρεί, αλλά αν σου συμβεί μια συμφορά, λένε: «Έχουμε πάρει τις προφυλάξεις μας από πριν (όταν δε βγήκαμε για τη μάχη με τους πιστούς, που κάποιοι σκοτώθηκαν και άλλοι έπεσαν σε αιχμαλωσία)!», και στρέφονται (προς τις οικογένειές τους) χαρούμενοι (για την ασφάλεια τους και για ό,τι έπαθαν οι πιστοί).