ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 48

የቃላት ትርጉም፡-

• አል-ፊትናህ (الْفِتْنَةَ)፡- ማለት አማኞችን ከሃይማኖታቸው ለማዞር እና ቃላቸውን ለመበተን የሚደረግ ጥረት እና ማባበል ማለት ነው።
• ቀለቡ ለከ አል-ኡሙር (وَقَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ)፡- ማለት ሀይማኖትህን ለማጥፋት ተብሎ ብዙ ዓይነት ተንኮሎችን አዘጋጁ፣ እያስተካከሉ እና እየፈተኑ ማሰብ ማለት ነው።
• አል-ሐቅ (الْحَقُّ)፡- ድል እና የእስልምና መስፋፋት ማለት ነው።
• አምሩ አላህ (أَمْرُ اللَّهِ)፡- የአላህ ሃይማኖት እና የእርዳታው መገለጥ ማለት ነው።

የአንቀጹ ሙሉ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ በዚህ አንቀጽ የመናፍቃንን እውነተኛ ባህሪ እና ያለፈ ታሪክ ይገልጻል። እነዚህ መናፍቃን ከዚህ በፊት ማለትም ከጣቡክ ጦርነት በፊት ጀምሮ አማኞችን ለማወክ እና ቃላቸውን ለመበተን ይጥሩ ነበር። በኡሁድ ጦርነት፣ በአሕዛብ (ባሕር) ጦርነት እና በሌሎችም አጋጣሚዎች የነቢዩን (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) ሃይማኖት ለማጥፋት ተብሎ የተለያዩ ተንኮሎችን አዘጋጅተው ነበር። ነገር ግን አላህ ነቢዩን ከተንኮላቸው ጠብቆታል። እስከ አላህ ድል እና የእርዳታው መምጣት ድረስ ተንኮላቸውን ሲያደርጉ ቆይተዋል። አላህ ሃይማኖቱን አበርትቶ ጠላቶቹን አዋርዷል፤ እነርሱ ግን ይህን የሚጠሉ እና የሚጸየፉ ሆነው ነበር። ምክንያቱም እነርሱ የውሸት ድል እንዲመጣ እና የእስልምና ብርሃን እንዲጠፋ ይመኙ ነበርና።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶች እና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ እርዳታ ለነቢዩ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) እና ለአማኞች መምጣቱ የተረጋገጠ ነው፤ ምንም እንኳ ጠላቶች ቢጠሉትም የአላህ ቃል ከፍ ያለ ነው።
2. መናፍቃን ሁልጊዜ የሚሰሩት በድብቅ እና በተንኮል ነው፤ ነገር ግን አላህ ተንኮላቸውን ያጋልጣል እና ያበላሻል።
3. የእስልምና ድል እና መስፋፋት በአላህ ፈቃድ ነው እንጂ በሰዎች ጥረት ብቻ አይደለም፤ ስለዚህ አማኞች በአላህ ላይ መታመን አለባቸው።
4. አማኞች የጠላቶችን ተንኮል በመጠበቅ ረገድ ጠንቃቆች መሆን አለባቸው፤ ነገር ግን ፍርሃት ሊይዛቸው አይገባም፤ ምክንያቱም የአላህ እርዳታ ከእነርሱ ጋር ነውና።
5. አንቀጹ እንደሚያሳየን አላህ ነቢዩን ከሁሉም ተንኮሎች ጠብቆታል፤ ይህ ደግሞ የነቢዩ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) እውነተኝነት እና የዚህ ሃይማኖት ትክክለኛነት ማረጋገጫ ነው።