Suurah At-Tawbah — Aayad 48

Macnaha Erayada:

• ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ: Waxay doonteen fasaadka iyo kala qaybinta.
• قَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ: Waxay kuugu soo rogrogayeen arrimaha waxayna kuu shariyayeen dhagar iyo tabo.
• الْحَقُّ: Gargaarka iyo guusha.
• أَمْرُ اللَّهِ: Diinta Islaamka iyo nusratkiisa.

Tafsiirka Aayadda:

Ilaahay Subxaanahu watacaalaa wuxuu u sheegay Nabiga ﷺ in munaafiqiinta ay horay u doonayeen fasaadka iyo kala qaybinta Mu'miniinta, iyagoo doonaya inay ka leexiyaan diintooda, taasoo ahayd xilliyadii ka horreeyay dagaalkii Tabuuk. Waxay kuu rogrogayeen arrimaha, Nabiyow, iyagoo ku shariyayaa dhagar, tabo, iyo qorshooyin kala duwan si ay u joojiyaan caskadaada iyo jihaadka, sida ay yeeleen Maalintii Uxud iyo Maalintii Khandaq. Waxay ku dadaalayeen inay kuu keenaan waxyeelo iyo inay buriyaan waxa aad la timid ee ah diinta Islaamka. Laakiin Ilaahay wuu ku gargaaray adiga, wuxuuna ku siiyey guul, wuxuuna muujiyey diintiisa Islaamka, wuxuuna adkeeyey jamaacadda Mu'miniinta, inkastoo ay munaafiqiintu neceb yihiin arrintaas oo dhan. Waxayna rabeen in baadilku (xumaantu) ka adkaado xaqa, laakiin Ilaahay wuu diiday marka laga reebo inuu xaqa muujiyo oo uu baadilka tirtiro, iyagoo caraysan oo nacaysan.

Faa'iidooyinka laga qaato Aayadda:

1. Munaafiqiintu weligood ma joojiyaan fasaadka iyo kala qaybinta ummadda, laakiin Ilaahay wuxuu ka ilaaliyaa diintiisa iyo Mu'miniinta sharkooda.
2. Ilaahay waa gargaariyaha Mu'miniinta, wuxuuna ka dhigi doonaa xaqa guulaysta xitaa haddii ay neceb yihiin kuwa xumaanta doonaya.
3. Sababta guusha iyo nusratka waxay ka timid Ilaahay oo kaliya, ma aha xoogga ama tirada dadka, sidaa darteed waa in Mu'minku isku halleeyo Ilaahay oo uu ku talaabsado caskadiiisa.
4. Aayaddu waxay ku tusinaysaa in Ilaahay uu ilaaliyo Nabigiisa ﷺ iyo diintiisa, isagoo ka hortaga dhagarta munaafiqiinta, taasoo ku xoojinaysa cunugga Mu'minka inuu ku kalsoonaado Ilaahay oo uu diintiisa ku adkaysto.