Ат-Тауба сүрәсе — Аять 57

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Мәлҗә — сыеныр урын, саклана торган ныгытма яки куркынычсыз урын.
• Мәгарат — таулардагы мәгарәләр, яшеренер өчен куышлар.
• Мөддәхал — җир астындагы юл, тишем, керерлек урын.
• Җәмхун — бик тиз ашыгу, атның йөгәнне тартып алып, чабып китүе кебек, туктатып булмаслык тизлек белән качу.

Аять тәфсире:

Әгәр дә бу монафикълар (икейөзлеләр) үзләрен сездән саклар өчен бернинди дә ныгытма, яки таулардагы мәгарә, яки җир астындагы тишем тапсалар, алар, һич тәрәддүд итмичә, шунда ук йөгереп керер иделәр. Аларның качулары шулкадәр тиз булыр иде ки, моны атның йөгәнне өзеп, иреккә чыгып чабуына тиңләргә мөмкин. Бу аять монафикъларның чын йөзен ача: алар сезнең янда булганда гына дуслык күрсәтәләр, ә чынлыкта алар сезнең белән бергә булуны яратмыйлар һәм теләсә кайчан качарга әзерләр. Аларның күңелләре иманнан буш, шуңа күрә алар өчен иң зур теләк — сездән ераклашу һәм куркынычсыз урында яшеренү.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Монафикъларның хәле ачыкланды: аларның дуслыгы ялган, чын йөзләре курку һәм качу теләгеннән гыйбарәт.
2. Мөэминнәргә сак булырга кирәк: һәрвакыт дошманнарның хәйләсеннән сакланырга һәм аларның эчке ниятләрен белергә тырышырга кирәк.
3. Иман көче — кешене туры юлда нык тота, ә имансызлык кешене куркак һәм хәйләкәр итә.
4. Аллаһы Тәгалә үз рәсүленә монафикъларның серләрен ачып бирә, бу — Пәйгамбәргә һәм мөэминнәргә зур рәхмәт, чөнки алар дошманнарының ниятләрен белеп торалар.
5. Мөэмин кеше һәрвакыт тәвәккәл итә, Аллаһка таяна, чөнки ул белә: Аллаһыдан башка сыеныр урын юк.