توبہ سۈرىسى — ئايەت 57

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• مَلْجَأً: پاناھلىنىدىغان، ئۆزىنى قوغدايدىغان جاي.
• مَغَارَاتٍ: تاغلاردىكى ئۆڭكۈرلەر، غارلار.
• مُدَّخَلًا: يەر ئاستىدىكى يول ياكى تۇنېل، كىرىپ پاناھلىنىدىغان جاي.
• لَوَلَّوْا إِلَيْهِ: ئۇ يەرگە قاراپ قاچقان بولاتتى، يۈزلىنىپ كەتكەن بولاتتى.
• يَجْمَحُونَ: ئىنتايىن تېز قاچىدۇ، ئالدىراپ-تەنەپ قاچىدۇ؛ ئاتنىڭ جىلوىسىنى تارتىۋېلىپ، ئىگىسىنى ئاڭلىماي قاچقىنىدەك.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت مۇناپىقلارنىڭ ئىچكى دۇنياسىنى ۋە ئۇلارنىڭ ئىسلام ۋە مۇسۇلمانلارغا بولغان مۇناسىۋىتىنى ئېچىپ بېرىدۇ. ئۇلار مۇسۇلمانلار بىلەن بىللە بولۇپ، ئىمان كەلتۈرگەندەك تۇيۇلسىمۇ، ئەمەلىيەتتە قەلبلىرىدە ئىسلامغا قارشى نىيەت يوشۇرىدۇ. ئۇلار ھەر ۋاقىت مۇسۇلمانلاردىن قېچىشنىڭ، ئۇلاردىن يىراق بولۇشنىڭ پۇرسىتىنى ئىزدەيدۇ.

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۇلارنىڭ ھالىتىنى بايان قىلىپ: ئەگەر ئۇلار مۇستەھكەم بىر قورغان، ياكى تاغلاردىكى بىر ئۆڭكۈر، ياكى يەر ئاستىدىكى بىر تۇنېل تېپىپ، شۇ يەرلەردە ئۆزلىرىنى قوغداپ، مۇسۇلمانلاردىن يوشۇرۇنالايدىغان بولسا، دەرھال شۇ يەرگە قاراپ قاچاتتى. ئۇلار قاچقاندا ئىنتايىن ئالدىراپ، جىلوىسىز ئاتتەك تېزلىك بىلەن قاچاتتى. بۇ ئۇلارنىڭ مۇسۇلمانلار بىلەن بىللە بولۇشنى قانچىلىك ياقتۇرمايدىغانلىقىنى، ھەتتا ئۇلاردىن قۇتۇلۇش ئۈچۈن ھەر قانداق جايغا پاناھلىنىشقا تەييار ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئىمان دېگەن نەرسە پەقەت تىل بىلەن ئېيتىلىدىغان سۆز ئەمەس، بەلكى قەلبنىڭ چوڭقۇرلۇقىدا يىلتىز تارتىپ، ئەمەل بىلەن ئىسپاتلىنىدىغان ھەقىقەتتۇر. مۇناپىقلارنىڭ ئەھۋالى بىزگە ئىبرەت بولۇشى كېرەك. بىز ئاللاھقا ۋە ئۇنىڭ پەيغەمبىرىگە سادىق بولۇپ، مۇسۇلمانلار بىلەن بىللە بولۇشتىن شەرەپ ھېس قىلىشىمىز، ھەر قانداق قىيىنچىلىققا دۇچ كەلگەندە قېچىش ئەمەس، بەلكى سەۋر قىلىپ، ئاللاھنىڭ ياردىمىگە تايىنىشىمىز كېرەك.

ئاللاھ تائالا بىزنى مۇناپىقلىقتىن ساقلىسۇن، قەلبىمىزنى ئىمان بىلەن نۇرلاندۇرسۇن ۋە بىزنى مۇسۇلمانلار بىلەن بىللە بولۇش، ئۇلار ئۈچۈن قۇربان بولۇش شەرىپىگە مۇيەسسەر قىلسۇن. ئامىن.