Suurah At-Tawbah — Aayad 57

Macnada Erayada:

• Malja’: Meel la magan galo, ama guri adag oo lagu dhuunto.
• Maghaaraat: Godad buuro ah oo lagu qariyo.
• Muddakhal: Jid dhulka hoostiisa ah ama meel laga galo oo lagu baxsado.
• Yajmahuun: Degdeg daran, sida faras aan laga joojin karin oo orda.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa xaasidnimada iyo nacaybka ay munaafiqiintu u qabaan Mu'miniinta, iyo sida ay uga cararayaan kulankaaga iyo dagaalka. Eebe wuxuu sheegayaa in munaafiqiintan, haddii ay helaan meel ay isku qariyaan, sida qalcad adag, ama godad buuro ah, ama jid dhulka hoostiisa ah oo ay galaan, ay degdeg ugu carari lahaayeen oo ay kaa dheeraan lahaayeen iyagoo si xawli ah u ordaya, oo aan waxba ka hor istaagi karin. Tani waxay muujinaysaa inay ka fogaadaan dagaalka iyo kulankaaga si kasta oo ay u helaan hab, laakiin Eebe waa ka war qabaa waxa ay qarsanayaan, wuxuuna ku ciqaabi doonaa sida ay u mutaan.

Faa'iidooyinka Laga Qaadan Karo Aayadda:

1. Munaafiqiintu waxay ka cararaan dagaalka iyo khayrka, laakiin Mu'miniintu waa inay ku tiirsanaadaan Eebe oo aanay ka cabsan iyaga, maxaa yeelay Eebe waa ka xoog badan yahay dhamaantood.
2. Aayaddu waxay ku tusinaysaa in Eebe uu daaha ka qaaday niyadaha munaafiqiinta, si Mu'miniintu uga digtoonaadaan, taasoo muujinaysa daryeelka Eebe ee ku saabsan ummadda.
3. Waxay ku boorrinaysaa Mu'miniinta inay ku adkaystaan jidka Eebe, oo ayan u hogaansamin cadowga, maxaa yeelay guusha waxay la timid sabirka iyo tawakkulka.
4. Aayaddu waxay ku xusuusinaysaa in Eebe uu yahay Gargaaraha ugu weyn, isagaana uun loo magan galo, ee ha u magan galina cadowga ama meelaha qarsoodiga ah, laakiin Eebe uun ha la magan galo.