Tövbə surəsi — Ayə 99

Kəlmələrin mənaları:

• Ə'rab: Bədəvi ərəbləri, səhrada yaşayanlar.
• Qürubat: Allaha yaxınlaşmağa vəsilə olan əməllər.
• Səlavat: Dua və istiğfar.

Təfsir:

Bu ayə, bədəvi ərəblər arasında da ixlaslı möminlərin olduğunu bildirir. Onlar Allaha və Axirət gününə, yəni ölümdən sonra dirilməyə, cənnətə və cəhənnəmə səmimi-qəlbdən iman gətirirlər. Onların imanı yalnız dildə deyil, əməllərində də özünü göstərir. Belə ki, onlar mallarından Allah yolunda xərcləyərkən bununla Allah dərgahında yüksək dərəcələrə, Onun rizasına nail olmağı və Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) onlar üçün dua etməsini arzulayırlar. Onlar bilirlər ki, Allah Rəsulunun duası onlar üçün bir rəhmət və bərəkət səbəbidir.

Allah Təala bu mömin bədəvilərin bu niyyətini təsdiqləyərək buyurur: "Bilin ki, onların bu xərcləri və Peyğəmbərin onlar üçün etdiyi dualar, həqiqətən, onlar üçün Allaha yaxınlaşmaq üçün bir vəsilədir." Bu, Allahın onların düzgün etiqadlarına və ümidlərinə verdiyi bir şəhadətdir.

Sonra Allah Təala onlara gözəl bir müjdə verir: "Allah onları Öz mərhəmətinə qovuşduracaq." Bu, onların günahlarının bağışlanacağına və Cənnətə daxil olacaqlarına dair bir vəddir. Ayənin sonunda isə Allahın "Çox bağışlayan və rəhmli" olduğu vurğulanır. Bu, Allahın fəzlinin və kəramətinin tələbidir.

Bu ayədən bizə böyük bir dərs var: İman yalnız iddia deyil, əməllə təsdiq olunmalıdır. Kim olursa olsun – şəhərli və ya bədəvi – ixlasla Allaha iman gətirib, Onun yolunda xərcləsə, Allah onun bu əməlini qəbul edər və onu Öz mərhəmətinə qovuşdurar. Allahın mərhəməti bütün möminləri əhatə edir, çünki O, çox bağışlayandır, çox rəhmlidir. Gəlin biz də bu gözəl bədəvilərdən ibrət götürək: imanımızı əməllərimizlə birləşdirək, Allah yolunda xərcləyək və Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) ümmətinə olan duasına layiq olmağa çalışaq.