Surja El-Beled — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• “hll” (حِلٌّ): Këtu ka dy kuptime të mundshme: 1) I lejuar, i lirë (që të lejohet ajo që të tjerëve u ndalohet); 2) Banues, i vendosur (nga kuptimi “hall” – të zbresësh dhe të qëndrosh në një vend).
• “beled” (الْبَلَدِ): Vendi, që këtu nënkupton qytetin e shenjtë të Mekës.

Tefsiri i ajetit:

Zoti i Madhërishëm betohet në këtë vend të shenjtë, Mekën, dhe i drejtohet Profetit të Tij Muhamed (salallahu alejhi ve sel-lem) duke i thënë se ai është i lejuar dhe i lirë në këtë qytet – domethënë, atij i lejohet ajo që nuk u lejohet të tjerëve, siç është lufta kundër armiqve, vrasja e atyre që e meritojnë dhe robërimi i atyre që e meritojnë robërimin. Kjo ishte një veçanti e veçantë për të në atë kohë, sepse Meka ishte vend i shenjtë ku ndalohej gjakderdhja dhe gjuetia, por Profetit (a.s.) iu lejua ajo gjatë çlirimit të Mekës. Disa komentues e kanë interpretuar edhe si: “Ti je banues i këtij vendi” – duke i dhënë rëndësi faktit që betimi bëhet për një vend ku banon i Dërguari i Allahut, gjë që e ngre edhe më lart vlerën e tij. Ky ajet vjen si vazhdim i ajetit të parë, ku Zoti betohet për këtë vend të shenjtë, dhe ky betim tregon nderimin e madh që Allahu i ka bërë këtij qyteti për shkak të Profetit të Tij.

Përfitimet nga ajeti:

• Nga ky ajet mësojmë se Allahu i Madhërishëm i jep vlerë të madhe vendit ku ndodhet i Dërguari i Tij, dhe se prania e njerëzve të devotshëm e bekon një vend.
• Ajeti tregon se dispozitat hyjnore ndryshojnë sipas kohës dhe rrethanave, dhe se Profeti (a.s.) kishte autoritet të plotë nga Allahu për të vendosur sipas urtësisë hyjnore.
• Mësojmë se nderimi i vendeve të shenjta është pjesë e fesë, por kur Zoti lejon diçka për të Dërguarin e Tij, ajo bëhet e lejuar edhe pse normalisht është e ndaluar – gjë që tregon bindjen e plotë ndaj urdhrave të Allahut.
• Ajeti na mëson se Meka ka një status të veçantë në Islam, dhe se muslimanët duhet ta respektojnë dhe ta nderojnë atë, sepse Allahu e ka bërë vend të shenjtë dhe ka betuar në të.