Сураи Аль-Балад — Оят 2

1. Маънои калимаҳо:

• «حِلٌّ»: дар ин ҷо ба маънои ҳалол будан ва иҷозат доштан аст; яъне барои ту эй Паёмбар дар ин шаҳр корҳое, ки ба дигарон ҳаром аст, ҳалол гардидааст.
• «الْبَلَدِ»: шаҳр, ки мурод аз он «Макка» — шаҳри ҳарам аст.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба ин шаҳри ҳарам — Макка савганд ёд мекунад, ки ту эй Паёмбар дар он ҷо иқомат дорӣ. Дар ин оят ишора ба он аст, ки барои ту дар ин шаҳри ҳарам корҳое монанди қатли касоне, ки сазовори қатл ҳастанд, ва асир гирифтани касоне, ки сазовори асирӣ ҳастанд, ҳалол гардонида шудааст; яъне ту метавонӣ дар он ҷо он чиро, ки Худо иҷозат додааст, анҷом диҳӣ, ва бар ту гуноҳе нест, ки бар дигарон дар ин шаҳр ҳаст. Ин як хосияти махсус барои Паёмбар (с) аст, ки Худованд ба ӯ дар рӯзи фатҳи Макка иҷозат дод, то ҳукми Худоро иҷро кунад.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд шаҳри Маккаро шаҳри азизу муқаддас гардонидааст ва ба он савганд ёд кардааст.
• Ишора ба мақоми баланди Паёмбар (с) аст, ки Худованд ӯро дар ин шаҳри ҳарам ҷой дода ва ба ӯ иҷозатҳои махсус ато кардааст.
• Ин оят моро водор мекунад, ки ба Макка ва Байтуллоҳ эҳтиром гузорем ва арзиши онро донем.
• Ҳамчунин фаҳмонда мешавад, ки ҳукмҳои Худо ҳикматомезанд ва ба ҳолатҳои гуногун мувофиқанд; барои Паёмбар (с) дар шаҳри ҳарам иҷозатҳое ҳастанд, ки барои дигарон нестанд.
• Ин оят моро ба сӯи итоат ва ризои Худо ҳидоят мекунад ва мефаҳмонад, ки азизӣ ва эҳтироми шаҳрҳои муқаддас аз амрҳои Худованд аст.