Şəms surəsi — Ayə 1

1. Kəlmələrin mənaları:

• وَالشَّمْسِ: Günəşə and olsun.
• وَضُحَاهَا: Onun ziyasına, işığına və gün çıxandan sonra yüksəlib ətrafı işıqlandırdığı vaxta and olsun.

1. Ayənin təfsiri:

Uca Allah Günəşə və onun işığına and içir. Bu işıq yer üzünü bürüyən, həyat mənbəyi olan, insanın gözünü açıb ətrafı görməsinə səbəb olan nurdur. Allah Öz qüdrətinə və böyüklüyünə diqqəti çəkmək üçün bu əzəmətli varlığa and içir.

Günəş Allahın varlığının ən parlaq dəlillərindən biridir. Onun hər səhər doğub ətrafı işıqlandırması, qaranlığı dağıtması, canlılara həyat və istilik bəxş etməsi — bütün bunlar Allahın sonsuz qüdrətinin və mərhəmətinin əlamətidir. Günəş olmasaydı, yer üzündə həyat mümkün olmazdı. Bitkilər böyüməz, insanlar görməz, gecə ilə gündüz bir-birindən seçilməzdi.

Bu ayə insanı düşünməyə dəvət edir: günəşi yaradan, onu bu qədər dəqiq bir nizamla hərəkət etdirən, hər gün qaranlığı yarıb işığı gətirən Allah kimdir? Əlbəttə ki, bu, hər şeyə qadir olan, rəhmli və mərhəmətli Allahdır. O, insanı yoxdan var etmiş, ona saysız-hesabsız nemətlər bəxş etmişdir. Günəş də bu nemətlərdən yalnız biridir.

Allah bu andla bizə xatırladır ki, həyatımızdakı hər bir işıq, hər bir istilik, hər bir səhər — hamısı Onun izzətinin və kəramətinin təzahürüdür. Gəlin bu nemətlərin qədrini bilək, onları bizi Yaradana yaxınlaşdıran bir vasitə kimi görək. Günəş hər gün doğub bizi qaranlıqdan işığa çıxardığı kimi, Quran da qəlbimizi cəhalət qaranlığından iman işığına çıxarır. Gəlin bu işıqdan bəhrələnək, şükür edənlərdən olaq və Allahın bizə göstərdiyi doğru yolda sabit qalaq.