Surat Asy-Syams — Ayat 1

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَالشَّمْسِ : lan srengéngé, yaiku benda langit kang dadi sumber cahya lan panas ing jagad iki.
• وَضُحَاهَا : lan wayahé padhangé, yaiku wektu srengéngé wis mumbul dhuwur lan cahyane saya padhang banget ing wayah ésuk nganti awan.

1. Tafsiré ayat:

Allah SWT sumpah kanthi nyebut srengéngé lan wayah padhangé. Sumpah iki minangka cara Allah kanggo narik kawigatene manungsa supaya nggatekake gedhéné kekuwatan lan kawicaksanané Allah ing alam donya iki. Srengéngé iku tandha kekuwatané Allah kang ora ana tandhingane. Cahyane kang padhang ing wayah ésuk (ḍuḥā) dadi sumber urip kanggo sakabèhing makhluk ing bumi. Saka srengéngé iki, tanduran bisa tuwuh, kéwan lan manungsa bisa urip, lan kabèh kagiyatan ing donya bisa lumaku. Mula, Allah sumpah kanthi nyebut srengéngé lan wayah padhangé, supaya manungsa éling yèn kabèh iku minangka tandha-tandha kebesarané Allah kang kudu direnungake lan disyukuri.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Srengéngé lan wayah padhangé iku tandha kebesarané Allah, mula kita kudu saya tambah iman lan takwa marang Allah.
• Kabeh nikmat ing alam donya iki, kalebu cahya srengéngé, iku peparingé Allah kang kudu disyukuri saben dina.
• Kanthi nggatekake tandha-tandha kekuwatané Allah ing alam, ati kita dadi luwih cedhak marang Islam lan Al-Qur'an.
• Sumpahé Allah kanthi nyebut makhluké nuduhaké yèn makhluk iku wigati lan kudu dijaga, mula kita kudu ngrumat alam kanthi becik.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya mikir lan nggunakake akalé kanggo ngerteni sapa kang nitahake srengéngé lan sakabèhing isi jagad iki, yaiku Allah SWT.