Аль-Инширах сүрәсе — Аять 6

Мәгънәләр:

• әл-Гуср — авырлык, кыенлык, тарлык.
• Юср — җиңеллек, киңлек, уңайлык.

Аят тәфсире:

Әйе, һичшиксез, авырлык белән бергә җиңеллек тә бар. Бу аяттә Аллаһы Тәгалә үз колларына авырлыклар, кыенлыклар белән бергә һәрвакыт җиңеллек, киңлек һәм чыгу юлы булачагын хәбәр итә. Авырлыкның артыннан һичшиксез җиңеллек килә. Бу — Аллаһының вәгъдәсе, һәм Ул үз вәгъдәсендә һичкемне алдамый.

Әгәр син моны белсәң, сиңа дошманнарыңның зарарлары, авыр сүзләре куркыныч тудырмасын, алар сине Аллаһ юлына чакырудан, Ислам динен таратудан туктатмасын. Чөнки авырлык һәм кыенлык янында — җиңеллек, ачы хәсрәт артыннан — шатлык, тарлыктан соң — киңлек бар.

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә моны кабатлап әйтә: "Әйе, авырлык белән бергә җиңеллек бар!" — дип. Бу кабатлау — мөэминнәрнең күңелен ныгыту, аларга өмет бирү һәм яхшылыкның киләчәген раслау өчен. Авырлыклар күп булса да, җиңеллек тә шуның кадәр күп булачак, яки һәр авырлык янында аның җиңеллеге дә булачак.

Гыйбрәтләр:

• Авырлык белән бергә җиңеллекнең булуы — Аллаһының рәхмәте һәм мәрхәмәте, Ул колларын авырлыкта ялгыз калдырмый.
• Мөэмин һәрчаг өметле булырга тиеш: хәтта иң авыр чакларда да Аллаһының ярдәме һәм җиңеллеге якын икәнен белергә кирәк.
• Бу аять мөэминнәргә сабырлыкка өнди: кыенлыклар вакытлыча, алар артыннан һичшиксез уңайлык киләчәк.
• Аллаһы Тәгаләнең вәгъдәсенә ышаныч — мөэминнең күңелен ныгыта, аны куркудан һәм борчудан азат итә.
• Авырлыклар арткан саен, җиңеллек тә якыная бара — бу Аллаһының тәкъва колларына биргән бәшәрәте (шатлыклы хәбәре).