Surat Asy-Syarh — Ayat 6

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّ : sayekti, temen-temen (kanggo nguwatake utawa negesake).
• مَعَ : bareng karo, bebarengan karo, ora adoh saka.
• الْعُسْرِ : kangelan, kasusahan, kesempitan, rekasa.
• يُسْرًا : gampang, kelapangan, kabegjan, jalan metu saka kangelan.

2) Jlentrehaning ayat:

Allah SWT ngendika menawa saben kangelan iku mesthi ana gampang kang bareng karo dheweke. Dudu sawise kangelan iku lagi teka gampang, nanging gampang iku wis ana bebarengan karo kangelan mau. Dadi saben wong mukmin kang lagi nandhang kasusahan, aja nganti kentekan pangarep-arep, amarga saben rekasa iku mesthi ana dalan metu lan kelapangan saka Allah.

Ayat iki diulang kaping pindho ing surat iki, yaiku ing ayat 5 lan 6. Pangulangan iki nduweni teges kanggo nguwatake janji Allah lan menehi ketentreman ing ati. Allah kepengin banget menehi panglipur marang Nabi Muhammad SAW lan para umate, supaya ora wedi lan ora mundur saka dalan dakwah mung amarga ana gangguan saka mungsuh. Kabeh kasusahan iku mung sak wentoro, lan ing mburine mesthi ana kabegjan kang luwih gedhe.

Dadi, aja nganti rasa susah, rasa wedi, utawa gangguan saka wong liya ngalang-alangi awake dhewe kanggo terus nindakake kabecikan lan nyebarake kebaikan. Amarga janji Allah iku mesthi bener lan ora bakal dilanggar.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ati dadi tentrem lan ora gampang putus asa nalika nemoni kangelan, amarga ngerti yen saben rekasa iku mesthi ana gampang kang ngiringi.
• Ngundhakake iman lan tawakal marang Allah, amarga Allah iku Maha Welas lan mesthi menehi dalan metu marang hamba-Ne kang sabar lan percaya marang janji-Ne.
• Nuwanake semangat kanggo terus nindakake kabecikan lan dakwah, ora wedi marang gangguan utawa cemoohan saka wong liya.
• Ngelengake manawa kasusahan iku ora langgeng, mula ora perlu kuwatir keluwihan, nanging kudu terus nyambut gawe lan ndedonga marang Allah.
• Nuduhake yen agama Islam iku agama kang menehi pangarep-arep lan katentreman, ora nate ngekek-i manungsa ing kasusahan tanpa dalan metu.