Suurah Ash-Sharh — Aayad 6

Macnada Erayada:

• العُسْرِ: cidhiidhiga, dhibka, iyo adkaanshaha.
• يُسْرًا: fudaydka, nafisnimada, iyo farajka.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ku bishaaraynaysaa Mu'miniinta in cidhiidhiga iyo dhibka ay la socdaan fudayd iyo faraj. Eebe wuxuu ku xaqiijinayaa in adkaanshaha uu la jiro fudayd, isagoo ku celceliyay arrintan si uu u xoojiyo qalbiga Nebiga ﷺ iyo ummaddiisa, isagoo ku dhihi: ha kuu cuslaanin dhibka aad la kulanto ee aad ku gaarsiinayso farriinta Eebe, maxaa yeelay dhibka waxaa weheliya fudayd, cidhiidhiga waxaa weheliya faraj, iyo adkaanshaha waxaa weheliya nafis. Sidaa darteed, marka aad ogaato in cidhiidhiga uu leeyahay faraj, yayna ku cabsiiyeyn dhibka dadka, hana kaa celin gaarsiinta diinta Eebe.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Bishaarada Eebe ee Mu'miinta: cidhiidhi kasta waxaa ku xiga faraj, sidaa darteed qalbiga Mu'uminku waa inuu ku xasisho yabooha Eebe.
2. Dhiirigelinta dulqaadka iyo samirka: marka dhibku ku yimaado, waa in aanan quusan, maxaa yeelay fudaydku waa mid ku xiga cidhiidhiga.
3. Xoojinta kalgacalka Eebe: arrintan waxay muujinaysaa naxariista Eebe ee addoomadiisa, isagoo aan uga tagin cidhiidhi aan la raacin faraj.
4. Dhiirigelinta hawl-wadanka: Nebiga ﷺ waxaa lagu faray in uu sii wado shaqadiisa iyo gaarsiinta diinta, inkastoo ay jiraan dhibaatooyin, maxaa yeelay guusha waxay la socotaa dulqaadka.
5. Cilmiga Eebe ee ku saabsan xaaladda addoomadiisa: Eebe wuxuu ogyahay in dadku ay u baahan yihiin xasilooni iyo dhiirigelin, sidaa darteed wuxuu ku celceliyay bishaaradan si ay u xasisho quluubta.