സൂറ അൽ-ബയ്യിന — ആയത്ത് 1

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• മുൻഫക്കീൻ (മുന്‍ഫക്കീൻ): വിട്ടുപിരിയുന്നവർ, ഒഴിവാക്കുന്നവർ.
• അൽ-ബയ്യിന: വ്യക്തമായ തെളിവ്, പ്രകടമായ ദൃഷ്ടാന്തം. ഇവിടെ ഉദ്ദേശ്യം പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് (ﷺ) ആണ്.

വ്യാഖ്യാനം:

വേദക്കാരായ യഹൂദരും ക്രിസ്ത്യാനികളും ബഹുദൈവാരാധകരുമായ സത്യനിഷേധികൾ, തങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ തെളിവ് വന്നെത്തുന്നതുവരെ തങ്ങളുടെ അവിശ്വാസത്തിൽ നിന്നും സത്യനിഷേധത്തിൽ നിന്നും വിട്ടുപിരിയുന്നവരായിരുന്നില്ല. അതായത്, അവർ അവിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും അതിൽത്തന്നെ തുടരുകയും ചെയ്തു. അവർക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന വ്യക്തമായ തെളിവ്, അതായത് അന്ത്യപ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി (ﷺ) വരുന്നതുവരെ അവർ അവിശ്വാസത്തിൽ തന്നെ തുടർന്നു. അദ്ദേഹം വന്നപ്പോൾ അവരിൽ പലരും അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞെങ്കിലും അഹങ്കാരവും ശാഠ്യവും കാരണം അദ്ദേഹത്തിൽ വിശ്വസിച്ചില്ല. മുൻകാല വേദങ്ങളിൽ ഈ പ്രവാചകന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ പ്രവചനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവ് അവർക്ക് വ്യക്തമായ തെളിവായിരുന്നു.

പാഠങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹു തന്റെ ദൂതന്മാരെ അയക്കുന്നത് മനുഷ്യർക്ക് ഒഴികഴിവില്ലാതാക്കാനാണ്. തെളിവ് വന്നശേഷം അവിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് യാതൊരു ന്യായീകരണവുമില്ല.
2. സത്യം വന്നുകഴിഞ്ഞാൽ അത് സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറാകണം. പഴയ വിശ്വാസങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നത് സത്യനിഷേധത്തിലേക്ക് നയിക്കും.
3. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം എത്ര വലുതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. അവൻ മനുഷ്യർക്ക് മാർഗദർശനത്തിനായി പ്രവാചകന്മാരെയും വേദങ്ങളെയും അയച്ചുകൊടുത്തു.
4. വേദക്കാർക്ക് പ്രവാചകന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ച് അറിവുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു. ഇത് വേദങ്ങളുടെ സത്യതയെയും ഖുർആന്റെ പ്രാമാണികതയെയും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.
5. സത്യം സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ കാലതാമസം വരുത്തരുത്. ഓരോ നിമിഷവും വിലപ്പെട്ടതാണ്.