Sura Al-Bajjina — Werset 5

Znaczenie słów:

• Ḥunafāʾ (حُنَفَاءَ) – ludzie skłaniający się ku prawdzie, oddalający się od wszelkich form bałwochwalstwa i fałszywych wierzeń, podążający prostą drogą monoteizmu.
• Dīn al-qayyimah (دِينُ الْقَيِّمَةِ) – religia prosta i słuszna, pozbawiona krzywizn i wypaczeń, czyli islam.

Wyjaśnienie wersetu:

Ten werset ukazuje, że ludziom Pisma – Żydom i chrześcijanom – nie nakazano w ich księgach niczego innego, jak tylko to, co zostało im przypomniane w Koranie: aby oddawali cześć wyłącznie Allahowi, oczyszczając swoje intencje i czyny wyłącznie dla Niego, nie mieszając do tej czci żadnych przejawów bałwochwalstwa czy ukrytego wielobóstwa. Mieli być ludźmi skłaniającymi się ku prawdzie, odcinającymi się od wszelkich fałszywych religii i praktyk. Nakazano im również ustanawianie modlitwy (salat) w jej właściwych porach oraz wypłacanie jałmużny (zakat) tym, którzy jej potrzebują. Wszystko to stanowi religię prostą i słuszną, która nie zawiera w sobie żadnego odstępstwa ani wypaczenia – jest to czysty islam, jedyna droga prowadząca do zadowolenia Stwórcy.

Korzyści płynące z wersetu:

• Ten werset uczy nas, że istotą wszelkich religii posłanych przez Allaha była i pozostaje czysta wiara w Jego jedność – to fundament, który nigdy się nie zmienia.
• Wskazuje, że prawdziwa pobożność nie polega na pustych deklaracjach, lecz na szczerej intencji (ichlas) oraz praktyce – modlitwie i trosce o innych przez zakat.
• Przypomina, że islam jest religią naturalną, zgodną z pierwotną czystością ludzkiej natury – prostą, jasną i wolną od komplikacji.
• Zachęca nas do refleksji: skoro ludzie Pisma otrzymali ten sam nakaz, to my, muzułmanie, tym bardziej powinniśmy trzymać się tej prostej drogi i wystrzegać się wszystkiego, co mogłoby ją wypaczyć.
• Werset ten budzi w sercu miłość do islamu, który łączy wiarę z czynem i dbałość o duszę z dbałością o potrzeby społeczności.