Sure Beyyine — Ayet 5

Kelime Anlamları:

• Muhlisîne lehü'd-dîn: Dini yalnızca Allah'a has kılarak, O'na ibadette samimi olarak.
• Hunefâ: Batıldan ve şirkten uzaklaşıp hakka yönelenler, dosdoğru olanlar.
• Dîne'l-kayyime: Dosdoğru, sapasağlam ve eğriliği olmayan din.

Tefsir:

Bu âyet, kitap ehlinin (Yahudi ve Hıristiyanların) kendilerine verilen emirleri terk edip ayrılığa düşmelerini kınamaktadır. Onlar, önceki kitaplarında ve bu Kur'an'da, yalnızca Allah'a ibadet etmekle, O'na hiçbir şeyi ortak koşmamakla emrolunmuşlardı. İbadetlerinde ve dinlerinde yalnızca Allah'ın rızasını gözetmeleri, şirkten arınıp hanif (dosdoğru) bir inanç üzere olmaları istenmişti. Ayrıca namazı dosdoğru kılmaları ve zekâtı vermeleri de emredilmişti. İşte bütün bu emirler, eğriliği olmayan, sapasağlam ve dosdoğru olan dinin ta kendisidir. Bu din, Allah katında geçerli olan İslam'dır. Onlar bu emirlere uymakla yükümlüydüler; ancak ayrılığa düşüp bu dosdoğru yoldan saptılar.

Faydalar:

Bu âyet bize, dinin özünün ve temelinin ne olduğunu net bir şekilde öğretir: İhlas ile Allah'a ibadet etmek, şirkten uzak durmak, namazı kılmak ve zekâtı vermek. Bu dört esas, kişiyi dosdoğru yola iletir ve onu Allah katında değerli kılar. Dinimiz, insanı hem yaratıcısıyla olan bağını güçlendirmeye (namaz) hem de toplumdaki kardeşliği ve dayanışmayı sağlamaya (zekât) teşvik eder. Bu, insanın hem dünyasını hem de ahiretini mamur eden, eğriliği olmayan sapasağlam bir yoldur. Bu emirlere sarılan kimse, huzurlu bir kalbe, temiz bir topluma ve Allah'ın rızasına ulaşır.