Sura Al-Bajjina — Werset 4

Znaczenie słów:

• تَفَرَّقَ – rozdzielili się, podzielili na grupy, odeszli od zgody.
• الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ – ci, którym została dana Księga (Tora i Ewangelia), czyli Żydzi i chrześcijanie.
• الْبَيِّنَةُ – jasny dowód, oczywisty znak; tutaj: prorok Muhammad (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) wraz z tym, co zostało mu objawione z Koranu.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset ukazuje, że ludzie Księgi (Żydzi i chrześcijanie) nie popadli w podziały i spory dotyczące prawdy o Proroku Muhammadzie (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim), dopóki nie przyszła do nich jasność – czyli dopóki nie został on posłany i nie ukazały się im dowody jego prawdomówności, które znajdowali w swoich własnych pismach. Przed jego przyjściem byli zgodni co do jego nadejścia, oczekiwali go i opisywali jego cechy w swoich księgach. Lecz kiedy przyszedł jako Arab, niektórzy z nich uwierzyli, a inni – z powodu zazdrości i pychy – zaprzeczyli mu, mimo że wiedzieli, iż jest tym zapowiedzianym Prorokiem. W ten sposób ich jedność zamieniła się w rozdźwięk, a wspólna wiedza w spór.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Uczciwość wobec prawdy – werset uczy nas, że prawda nie zależy od tego, kto ją głosi, lecz od tego, czy jest zgodna z objawieniem Bożym. Człowiek powinien przyjąć prawdę, nawet jeśli pochodzi od kogoś, kogo wcześniej nie znał lub kogo nie oczekiwał w takiej formie.
2. Niebezpieczeństwo zazdrości – główną przyczyną odrzucenia prawdy przez ludzi Księgi była zazdrość i przywiązanie do własnych interesów. To ostrzeżenie dla każdego, by nie pozwolił, aby pycha lub zawiść oddzieliły go od tego, co słuszne.
3. Jedność oparta na wierze – islam wzywa do jedności wokół prawdy, a nie do ślepego podążania za tradycją czy grupą. Kiedy ludzie trzymają się objawienia Bożego, są zgodni; kiedy oddalają się od niego, popadają w podziały.
4. Prawdziwość posłannictwa Proroka – werset potwierdza, że Prorok Muhammad (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) był oczekiwany przez ludzi Księgi, a jego przyjście było znane z wcześniejszych objawień. To wzmacnia wiarę muzułmanów w autentyczność jego misji i zachęca do naśladowania go.
5. Nauka pokory – człowiek powinien uznać, że wiedza i rozumienie są darem od Allaha, a nie powodem do wynoszenia się nad innych. Pokora wobec prawdy jest cechą wierzących, a upór w błędzie prowadzi do zguby.