Сураи Аль-Баййина — Оят 8

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• Ҷазо: подоши амал, мукофот.
• Ҷаннати адн: боғҳои ҷовидонӣ, ки дар он ҷо ҳамешагӣ иқомат мекунанд.
• Таҳтиҳа: зери қасрҳо ва дарахтони он.
• Холидин: ҳамешагиҳо, ҷовидон.
• Ризо: хушнудӣ, қаноатмандӣ.
• Хашия: тарс аз Худо бо эҳтиром ва бузургдошт.

1. Тафсири оят:

Подоши ин бандагони некӯкор назди Парвардигорашон дар рӯзи қиёмат боғҳои ҷовидонӣ аст, ки дар зери қасрҳо ва дарахтони онҳо дарёҳо ҷорӣ мешаванд. Онҳо дар ин боғҳо ба таври абадӣ ва ҳамешагӣ мемонанд ва ҳеҷ гоҳ аз он ҷо берун намешаванд. Худованд аз онҳо хушнуд шудааст, зеро онҳо имон оварданд ва ӯро итоат карданд, ва онҳо низ аз Худованд хушнуданд, зеро раҳмату неъматҳои ӯро ба даст оварданд. Ин подоши некӯ ва хушнудии бузург барои касонест, ки аз Парвардигори худ метарсанд, амрҳои ӯро иҷро мекунанд ва аз манъ кардаҳои ӯ дурӣ меҷӯянд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

• Ин оят нишон медиҳад, ки подоши бандагони солеҳ назди Худованд бениҳоят бузург аст ва онҳоро дар боғҳои ҷовидонӣ ҷой медиҳад.
• Хушнудии Худованд аз банда ва хушнудии банда аз Худованд баландтарин неъмат аст, ки барои муъминон омода шудааст.
• Тарс аз Худо (хашия) сабаби асосии расидан ба ин подоши бузург аст, зеро он инсонро аз гуноҳҳо бозмедорад ва ба некӯкорӣ ҳидоят мекунад.
• Ин оят ба ҳама муъминон умед мебахшад, ки агар аз Худо битарсанд ва амрҳои ӯро иҷро кунанд, ба ҷаннати ҷовидонӣ ва хушнудии Худованд хоҳанд расид.
• Ин оят муҳаббат ба ислом ва Қуръонро дар дилҳо зиёд мекунад, зеро ваъдаи Худованд ба бандагони солеҳ бениҳоят зебо ва ҷовидонӣ аст.