Йунус · 19/109
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йунус
وَمَا كَانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّةً وَاحِدَةً فَاخْتَلَفُوا ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ۝١٩
Wa maa kaanan naasu illaaa ummmatanw waahidatan fakh talafoo; wa law laa kalimatun sabaqat mir Rabbika laqudiya bainahum fee maa feehi yakhtalifoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Мардум ҷуз як уммат набуданд, миёнашон ихтилоф афтод. Ва агар на он сухане буд, ки пеш аз ин аз Парвардигорат содир гашта буд, дар он чӣ ихтилоф мекунанд, ҳукм шуда буд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • «أُمَّةً وَاحِدَةً»: як уммат, яъне ҷамоаи ягона дар эътиқод ва дин.
  • «فَاخْتَلَفُوا»: пас ихтилоф карданд, гурӯҳ-гурӯҳ шуданд ва роҳҳои гуногун ихтиёр карданд.
  • «كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ»: сухане, ки аз Ҷонибгузори ту пештар гузаштааст, яъне қазои илоҳӣ ва ваъдаи Худованд.
  • «لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ»: ҳатман миёни онҳо ҳукм карда мешуд ва фасл гардида мешуд.
  1. Тафсири оят:

Дар ибтидо мардум ҳама бар як дин ва як эътиқод буданд — бар тавҳид ва парастиши Худованди ягона. Сипас онҳо ихтилоф карданд: баъзе бар ҳақ монданд ва баъзе аз роҳи рост берун рафтанд ва ба куфр ва гумроҳӣ рӯй оварданд. Агар сухан ва қазои Худованд набуд, ки ҳукм миёни мардум дар бораи ихтилофоти онҳо дар дунё нашавад ва ба ҷои он дар рӯзи қиёмат ҳукм шавад, албатта Худованд дар ҳамин дунё миёни онҳо дар он чи ихтилоф мекарданд, ҳукм мекард: аҳли ботилро ҳалок месохт ва аҳли ҳақро наҷот медод, то ки роҳёфта аз гумроҳ равшан гардад. Аммо Худованд бо ҳикмати худ ин ҳукмро ба рӯзи қиёмат ба таъхир андохт, то бандагон имтиҳон шаванд ва ҳуҷҷат бар онҳо тамом гардад.

  1. Фоидаҳо ва дарсҳо:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки асли дини инсонҳо ягонагӣ ва тавҳид буд; ихтилоф ва гурӯҳ-гурӯҳ шудан баъдтар пайдо шуд.
  • Худованд одил ва ҳаким аст: ҳукм миёни мардум дар бораи ихтилофоти онҳо ҳатман рӯй медиҳад, аммо вақти онро Худо муайян мекунад ва беҳтарин ҳукмкунанда аст.
  • Ин оят моро ба ваҳдати калима ва пайравии роҳи ҳақ даъват мекунад ва аз ихтилофи беасос бозмедорад.
  • Сабру тоқат дар баробари ихтилоф ва интизори ҳукми Худованд дар рӯзи қиёмат барои муъмин сабаби оромӣ ва умед аст.
  • Ин оят ба инсон мефаҳмонад, ки ҳаёти дунё майдони имтиҳон аст ва натиҷаи ниҳоӣ дар охират равшан мешавад; бинобар ин бояд ҳамеша бар ҳақ устувор монд ва ба раҳмати Худованд умедвор буд.


📜 Оят 17-21 — Сураи Йунус

17فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ
Кист ситамкортар аз он, ки бар Худо дурӯғ мебандад, ё оёти Ӯро дурӯғ мебарорад? Албатта кофирон наҷот намеёбанд!.
18وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ
Ғайри Худо чизҳоеро мепарастанд, ки на судашон мерасонад на зиён. Ва мегӯянд: «Инҳо шафеъони мо дар назди Худоянд». Бигӯ: «Оё ба Худо аз чизе хабар медиҳед, ки дар замину осмон аз он хабаре надорад? Худо пок аст ва аз он чӣ бо Ӯ шарик месозед, болотар аст!»
19وَمَا كَانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّةً وَاحِدَةً فَاخْتَلَفُوا ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
Мардум ҷуз як уммат набуданд, миёнашон ихтилоф афтод. Ва агар на он сухане буд, ки пеш аз ин аз Парвардигорат содир гашта буд, дар он чӣ ихтилоф мекунанд, ҳукм шуда буд.
20وَيَقُولُونَ لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ ۖ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ
Ва мегӯянд: «Чаро аз ҷониби Парвардигораш мӯъҷизае бар ӯ нозил намешавад?» Бигӯ: «Илми ғайб аз они Худост. Интизор бикашед! Ман низ бо шумо мунтазир мемонам!»
21وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّن بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌ فِي آيَاتِنَا ۚ قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا ۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ
Ҳар гоҳ пас аз зараре, ки ба мардум расидааст, раҳмате ба онҳо бичашонем, бинӣ, ки дар оёти Мо бадандешӣ мекунанд, бигӯ: «Макри Худо зудтар аст». Расулони Мо низ бадандешиҳои шуморо менависанд.
ЙунусФеҳристи Қуръон
109Оят
MeccanRevelation
19Оят

Тарҷума — Йунус 19

Сураи Йунус Оят 19 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мардум ҷуз як уммат набуданд, миёнашон ихтилоф афтод. Ва агар…

Сураи Оят 19/109 — Сураи Йунус يونس (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йунус Гӯш кун, Сураи Йунус Тарҷума, Сураи Йунус mp3, Сураи Йунус pdf. Оят 17–21. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers