Сураи Йунус Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ғайри Худо чизҳоеро мепарастанд, ки на судашон мерасонад на зиён.…

Йунус · 18/109

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йунус

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ ۝١٨

🔤 Transliteration

Wa ya`budoona min doonil laahi maa laa yadurruhum wa laa yanfa`uhum wa yaqooloona haaa`ulaaa`i shufa`aaa `unaa `indal laah; qul atunabbi `oonal laaha bima laa ya`lamu fis samaawaati wa laa fil ard; subhaanahoo wa Ta`aalaa `ammaa yushrikoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ғайри Худо чизҳоеро мепарастанд, ки на судашон мерасонад на зиён. Ва мегӯянд: «Инҳо шафеъони мо дар назди Худоянд». Бигӯ: «Оё ба Худо аз чизе хабар медиҳед, ки дар замину осмон аз он хабаре надорад? Худо пок аст ва аз он чӣ бо Ӯ шарик месозед, болотар аст!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

يَعْبُدُونَ: мепарастанд, ибодат мекунанд.
مِن دُونِ اللَّهِ: ба ғайр аз Аллоҳ, ҷуз аз Аллоҳ.
مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ: чизе, ки ба онҳо зарар намерасонад ва нафъ намедиҳад.
شُفَعَاؤُنَا: шафоаткунандагони мо, миёнаравҳои мо.
أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ: оё Аллоҳро хабар медиҳед? оё ба Аллоҳ хабар медиҳед?
سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ: пок ва бартар аст Ӯ.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи мушриконест, ки ба ҷуз Аллоҳ бутҳову санамҳоро парастиш мекунанд. Ин бутҳо на метавонанд ба касе зарар расонанд ва на нафъ диҳанд — на дар дунё ва на дар охират. Онҳо ҷисми беҷон ҳастанд, ки қудрати ҳеҷ корро надоранд. Мушрикон мегӯянд: «Ин бутҳо шафоаткунандагони мо назди Аллоҳ ҳастанд; онҳо барои мо дар пеши Аллоҳ миёнаравӣ мекунанд ва моро аз азоб наҷот медиҳанд».

Аллоҳ ба Паёмбари худ (с) мефармояд: ба ин мушрикон бигӯ: «Оё шумо ба Аллоҳ чизеро хабар медиҳед, ки Ӯ дар осмонҳо ва замин намедонад?» Яъне, агар воқеан ин бутҳо шафоаткунанда буданд, Аллоҳ аз онҳо огоҳтар буд. Аммо Аллоҳ ҳеҷ шарике ва ҳеҷ шафоаткунандае бе иҷозати Худ надорад. Ин сухан дар ҳақиқат сарзаниш ва таҳқири онҳост.

Сипас Аллоҳ Худро пок медорад ва мефармояд: «Пок ва бартар аст Ӯ аз он чи онҳо ширк меоранд». Яъне, Аллоҳ аз ҳар гуна шарик ва ҳамто пок аст, ва он чи мушрикон мегӯянд, ботил ва дурӯғ аст.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки танҳо Аллоҳ метавонад нафъ расонад ва зарар диҳад; ғайр аз Ӯ ҳеҷ кас ин қудратро надорад.
Шафоат танҳо бо иҷозати Аллоҳ сурат мегирад, на бо хоҳиши худӣ ё бутҳо.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ба ғайр аз Аллоҳ такя накунем ва дили худро ба чизҳои беқудрат набандем.
Аллоҳ донои ҳама чиз аст дар осмонҳо ва замин; ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест.
Ин оят даъват мекунад, ки инсон ба тавҳид (яктоии Аллоҳ) рӯй оварад ва аз ширк дур шавад, зеро ширк ботил ва беасос аст.
Покии Аллоҳ аз ҳар гуна нуқсон ва шарик собит мешавад, ки ин ба дили муъмин оромиш ва итминон мебахшад.

📜 Оят 16-20 — Сураи Йунус

16قُل لَّوْ شَاءَ اللَّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَلَا أَدْرَاكُم بِهِ ۖ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُرًا مِّن قَبْلِهِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

Бигӯ: «агар Худо мехост, ман онро бар шумо тиловат намекардам ва шуморо аз он огоҳ намесохтам. Ва пеш аз ин дар миёни шумо умре зистаам. Чаро ба ақл дарнамеёбед?»

17فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ

Кист ситамкортар аз он, ки бар Худо дурӯғ мебандад, ё оёти Ӯро дурӯғ мебарорад? Албатта кофирон наҷот намеёбанд!.

18وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ

19وَمَا كَانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّةً وَاحِدَةً فَاخْتَلَفُوا ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

Мардум ҷуз як уммат набуданд, миёнашон ихтилоф афтод. Ва агар на он сухане буд, ки пеш аз ин аз Парвардигорат содир гашта буд, дар он чӣ ихтилоф мекунанд, ҳукм шуда буд.

20وَيَقُولُونَ لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ ۖ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ

Ва мегӯянд: «Чаро аз ҷониби Парвардигораш мӯъҷизае бар ӯ нозил намешавад?» Бигӯ: «Илми ғайб аз они Худост. Интизор бикашед! Ман низ бо шумо мунтазир мемонам!»

← Оят 17 📖 Йунус Оят 19 →

ЙунусФеҳристи Қуръон

109Оят

MeccanRevelation

18Оят

Тарҷума — Йунус 18

Сураи Йунус Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ғайри Худо чизҳоеро мепарастанд, ки на судашон мерасонад на зиён.…

Сураи Оят 18/109 — Сураи Йунус يونس (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йунус Гӯш кун, Сураи Йунус Тарҷума, Сураи Йунус mp3, Сураи Йунус pdf. Оят 16–20. Ба Тоҷикӣ: Русский.