سورت قارعه — آیت 7

د معاني کلمو:

• عِيشَةٍ: ژوند، د ژوند طريقه يا د ژوند حالت.
• رَاضِيَةٍ: هغه ژوند چې د خپل ځان سره راضي وي، يا هغه ژوند چې د الله له خوا ومنل شوی وي او خوښونکی وي.

تفسیر:

دا آیت د هغو کسانو د برخليک په اړه خبر ورکوي چې د قيامت په ورځ به د هغوی د نيکيو پيمانه درنه وي. کله چې د انسان نيکۍ د بديو په پرتله زياتې وي، نو هغه به په جنت کې داسې ژوند ته داخل شي چې ډېر خوشحاله او د رضایت څخه ډک وي. دا هغه ژوند دی چې نه غم لري، نه اندېښنه، نه ستړيا، او نه کومه ناخوښي. د جنت دا ژوند داسې دی چې انسان به په کې له هر ډول خوند او آرامۍ څخه برخمن وي، او د هغه په زړه کې به د دې ژوند په اړه هيڅ ډول ناخوښي يا کرکه نه وي. دا هغه عيشته ده چې الله تعالی خپلو نيکو بندګانو ته د دوی د صبر، ايمان او نيکو اعمالو په بدل کې ورکوي.

فايدې:

1. دا آيت مومنانو ته د هغه ژوند زېری ورکوي چې د جنت په څېر به وي — هغه ژوند چې په بشپړ ډول له خوښۍ، سکون او رضایت څخه ډک وي، او دا د هغو کسانو لپاره تر ټولو ستره انعام دی چې په دنيوي ژوند کې د الله د رضا لپاره هڅه کوي.
2. دا آيت انسان ته دا هڅونه ورکوي چې د نيکو اعمالو په کولو سره خپل پيمانه درنه کړي، ځکه چې د آخرت برياليتوب د نيکيو په وزن پورې تړلی دی.
3. دا آيت د اسلام د عدالت او رحمت ښودنه کوي — چې الله تعالی د هر انسان سره د هغه د اعمالو مطابق چلند کوي، او هغه څوک چې ښه عمل کوي، د ښه ژوند څخه برخمنيږي.
4. دا آيت د جنت د ژوند د حقيقت په اړه د انسانانو پوهه لوړوي، چې دا يوازې د خوراک او څښاک خبره نه ده، بلکې د زړه د رضایت او د روح د سکون خبره ده، کوم چې په دنيوي ژوند کې په بشپړ ډول نه موندل کېږي.