سورت ماعون — آیت 7

د کلمو معنا:

• يَمْنَعُونَ: منع کوي، ورکول نه کوي.
• الْمَاعُونَ: هغه امانت توکي چې خلک يې په نوبت سره له يو بل څخه اخلي او بيا يې ورکوي، لکه لوښي، چاړه، يخ او داسې نور. همدا راز په بل تفسير کې "زکات" هم ورته ويل شوي دي.

د آيت تفسير:

دا آيت د هغو کسانو د بدحالۍ او کړنو په اړه خبرې کوي چې د قيامت په ورځ به د دين د درواغ ګڼلو له امله سزا ورکول کېږي. دوی نه يوازې د الله عبادت په ښه توګه نه کوي، بلکې د خپلو خلکو سره هم ښه چلند نه کوي. دوی هغه کوچني اړين توکي هم له خپلو ګاونډيو او اړمنو خلکو نه منع کوي چې ورکول يې هيڅ تاوان نه لري، لکه لوښي، يخ، چاړه او داسې نور. ځينې مفسرين وايي چې "ماعون" دلته زکات او فرضي صدقې ته ويل کېږي چې دوی يې نه ورکوي. په دې توګه دوی نه د الله سره ښه عبادت کوي او نه له خپلو بندګانو سره ښه مرسته کوي. دا د دوی د بخل او د خدای د نافرمانۍ ښکارندوی دی.

فايدې:

• دا آيت موږ ته ښيي چې د ايمان بشپړتيا يوازې په عبادت نه ده، بلکې د خلکو سره ښه چلند او مرسته هم د ايمان برخه ده.
• مسلمان بايد په خپل مال او وسايلو کې له نورو سره مرسته وکړي، که څه هم کوچنۍ وي، ځکه چې دا د الله په نزد ډېر ارزښت لري.
• بخل او له نورو سره نه مرسته کول د منافقانو او بدو خلکو نښه ده، نو موږ بايد له دې څخه ځان وساتو.
• دا آيت موږ ته د ګاونډيو او اړمنو خلکو د حقونو يادونه کوي او هڅوي چې له يو بل سره په مهربانۍ او سخاوت سره ژوند وکړو.