Аль-Маун сүрәсе — Аять 7

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَمْنَعُونَ — тыялар, бирмиләр, мәхрүм итәләр.
• الْمَاعُونَ — файдалы әйберләрне (савыт-саба, балта, көрәк кебек) бурычка бирү; шулай ук бәгъзе галимнәр бу сүзне "зәкят" мәгънәсендә аңлата.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә рия өчен гыйбадәт кылучыларның тагын бер начар сыйфатын бәян итә. Алар башка кешеләргә, хәтта зарарсыз гына ярдәм итүдән дә баш тарталар. Мәсәлән, күршеңә савыт-саба яки гади бер коралны бурычка бирү — бу бик җиңел һәм файдалы эш, ләкин алар моны да эшли алмыйлар. Аларның йөрәкләре каты, куллары кысык. Кайбер мөфәссирләр бу сүзне зәкят мәгънәсендә аңлаталар, чөнки зәкят тә мөселманнарның бер-берсенә ярдәме. Шулай итеп, алар Аллаһыга дөрес гыйбадәт кылмыйлар, кешеләргә дә изгелек итмиләр. Аларның гыйбадәте дә, мөгамәләсе дә — барысы да буш, чөнки эчләрендә ихласлык юк.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Ислам дине безне кешеләргә ярдәм итәргә, хәтта кечкенә булышлыкны да кызганмаска өйрәтә. Бер савыт яки бер кисәк икмәк бирү дә — саваплы эш.
2. Рия өчен гыйбадәт кылу гына түгел, ә кешеләргә карата саранлык та — иманның кимчелеге. Чын мөэмин йомшак күңелле һәм юмарт була.
3. Бу аять безне ихласлыкка, Аллаһы ризалыгы өчен генә эш кылырга, ә кешеләргә күрсәтү өчен түгел, әйберләребезне һәм ярдәмебезне кызганмаска өнди.