سورت هود — آیت 102

د کلمو معناګانې:

• أَخْذُ: نیول، پخپل واک کې اخیستل، د عذاب په واسطه نیول.
• الْقُرَى: هغه کلي او ښارونه چې اوسېدونکي یې کافر او سرکښه وو.
• ظَالِمَةٌ: ظلم کوونکې، یعنې د کفر او معصیت په وجه پر ځان ظلم کونکې.
• أَلِيمٌ: ډېر دردونکی او کړېدونکی عذاب.
• شَدِيدٌ: ډېر سخت او قوي.

د آیت تفسیر:

لکه څنګه چې الله تعالی د تېرو امتونو کافر کلي او ښارونه د دوی د سرکشۍ، کفر او د رسولانو د تکذیب له امله په سخت عذاب سره ونیول، هماغه شان به ستا د رب نیول وي کله چې هغه غواړي ظالم کلي او ښارونه ونیسي. دا نیول د دوی د ظلم او د الله له حکمونو د سرغړونې له امله دي، نه د الله له خوا د ظلم. کله چې الله تعالی یو ښار یا کلي د عذاب په واسطه ونیسي، نو دا نیول ډېر دردونکي، سخت او ویجاړونکي وي، چې هېڅ څوک یې د مقابلې وس نه لري. دا د کافرانو او ظالمانو لپاره یو سخت ګواښ او وېروونکی پیغام دی، چې د الله له عذابه هېڅ شی نشي خلاصولی.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. الله تعالی له ظالمانو او کافرانو سره په معامله کې ډېر سخت دی، خو په مومنانو باندې ډېر مهربان او رحم کوونکی دی.
2. د الله نیول په عدل او حکمت ولاړ دي، ځکه هغه یوازې هغه ښارونه نیسي چې ظالم وي، یعنې د کفر او معصیت په وجه پر ځان ظلم کوي.
3. دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې که ظالمان ځواکمن او زیات وي، نو د الله عذاب به یقیناً پرې راشي، لکه څنګه چې تېرو امتونو ته راغلی.
4. په دې آیت کې د الله د عذاب شدت او دردونکي والی بیان شوی، چې انسان دې له ګناهونو ډډه وکړي او د الله له عذابه ووېرېږي.
5. دا آیت د قرآن د بلنې یوه برخه ده چې خلک دې له ظلم او کفر څخه لاس واخلي او د الله لوري ته راشي، ځکه چې د الله عذاب له هر څه سخت دی.