Suurah Huud — Aayad 102

Macnada Erayada:

• Akhdhu Rabbika: Qabashada Eebe ama ciqaabtiisa.
• Quraa: Magaalooyinka ama dadka deggan.
• Daalimad: Dad dulmiyey nafahooda gaalnimo iyo khilaaf.
• Aliim: Xanuun daran.
• Shadiid: Aad u xoog badan.

Tafsiirka:

Sida Eebe u qabtay magaalooyinkii hore ee xaqqa beeniyey, isagoo ku ciqaabay adduunka iyo aakhiroba, waa sida oo kale uu u qaban doono Rabbigaa (Nabiyow) magaalo kasta oo dadkeedu dulmi faleen, gaalnimo iyo beenin rasuullada ku madax adeegsadeen. Marka Eebe doono inuu ciqaabo dadka magaalooyinka, wuxuu ku qabtaa ciqaab xanuun badan oo aad u daran, oo aan cidna ka badbaadin karin. Tani waa digniin iyo hanjabaad ku filan dadka ku madax adeegsanaya xaqa, si ay uga toobad keenaan oo ay u noqdaan Eebe kahor inta ciqaabtiisu aysan u iman.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Caddaaladda Eebe: Ayada oo Eebe uu ciqaabo kuwa dulmiga falay, waxay muujinaysaa in Eebe yahay Caddaaladda ku habboon, isagoon ku dulmin cidna, laakiin dadku waxay naftooda dulmiyaan.
2. Digtoonaan iyo toobad: Qofka Muslimka ah waa inuu ka faa'iidaystaa wakhtiga uu ku nool yahay, isagoo ka toobad keenaya dhulmi kasta, waayo ciqaabta Eebe ma jirto cid ka celisa markay timaaddo.
3. Naxariista Eebe: Inkasta oo ciqaabtu ay tahay mid daran, haddana Eebe wuxuu u soo hormariyay rasuullo iyo kitaabo si dadku u hanuunaan, taasoo muujinaysa naxariistiisa iyo rabitaankiisa in dadku ku noolaadaan nabad iyo hanuun.