Худ сүресі — Аят 102

1. Сөздердің мағынасы:

• أَخْذُ — ұстау, қармау, яғни құрту, азаптау.
• الْقُرَىٰ — қалалар, елді мекендер; бұл жерде олардың тұрғындары.
• ظَالِمَةٌ — залым, өзіне зұлымдық жасаушы; яғни күпірлік пен күнә арқылы өзіне әділетсіздік жасаған.
• أَلِيمٌ — қатты ауыртатын, жанға бататын.
• شَدِيدٌ — қатты, күшті, қатал.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала өзінің әділ жазасының мызғымас заңдылығын баяндайды. Өткен замандардағы қалалардың тұрғындары пайғамбарларды өтірікке шығарып, күпірлік пен күнәға батып, өздеріне зұлымдық жасаған кезде, Алла оларды қатты азаппен құртып жіберді. Осындай жазалау — Алланың әдеттегі жолы. Егер қандай да бір елді мекеннің халқы осылайша залымдыққа басса, олар да осындай азапқа ұшырайды. Алланың азабы өте ауыр әрі қатты, одан ешкім құтыла алмайды. Бұл аят адамдарды Алланың әмірлеріне қарсы шығудан сақтандырады және Оның жазасының сөзсіз келетінін ескертеді.

1. Алынатын пайдалар:

• Алла Тағала әділ, Ол ешкімге зұлымдық жасамайды; жаза тек адамдардың өздерінің күнәларының салдарынан келеді.
• Тарихтағы құрыған халықтардың тағдыры — бізге берілген үлгі-насихат. Олардан ғибрат алып, тура жолда болуға тырысуымыз керек.
• Алланың азабы қатты және ауыр, сондықтан Оның бұйрықтарын орындап, тыйғандарынан тыйылу — әрбір мұсылманның парызы.
• Бұл аят адамды Аллаға деген қорқыныш пен құлшылыққа шақырады, әрі Оның рақымына сенумен қатар, әділ жазасынан да сақ болуға үндейді.
• Ислам — адамды тура жолға бастайтын, оны зұлымдықтан сақтайтын мейірімді дін. Осындай аяттар арқылы адам өз өмірін түзеп, Алланың разылығына ұмтылады.