Suurah Huud — Aayad 114

Macnaha Erayada:

• طَرَفَيِ النَّهَارِ: Labada daraf ee maalinta, oo ah bilowga (subax) iyo dhammaadka (galab).
• زُلَفًا مِّنَ اللَّيْلِ: Saacadaha habeenka, oo ah qaybo ka mid ah habeenka (waqtiyada u dhow).
• يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ: Waxay tirtiraan oo baabi’iyaan xumaanta iyo dembiyada.

Tafsiirka:

Waxa Eebe ku amray Nabiga ﷺ iyo ummaddiisa inay salaadda u gudaan si qumman oo dhammaystiran labada daraf ee maalinta: subaxda ( salaadda fajriga) iyo galabta (salaadda duhurka iyo casriga), iyo qaybo ka mid ah habeenka (salaadda magribka, cishaha, iyo salaadda tahajuudda). Salaaddani waa xudunta diinta islaamka.

Markaas Eebe wuxuu ku xusay in camalka wanaagsan, gaar ahaan salaadda, uu tirtiro oo baabi’iyo dembiyada yaryar, isagoo nadiifinaya qalbiga mu’minka. Tani waa naxariis weyn oo Eebe, maxaa yeelay wuxuu uga yeelay camalka wanaagsan daahirin dembiyada.

Ugu dambayntii, Eebe wuxuu yidhi in arrintan (amarka salaadda iyo in wanaagu tirtiro xumaanta) ay tahay waano iyo xusuus kuwa wax xusuusan, kuwa qalbigoodu nool yahay oo ka faa’iidaysta waanada Eebe. Kuwaas waxay ku dhaqmaan amarka Eebe oo waxay ka fogaadaan waxa uu ka reebay.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayadda:

1. Salaadda waa furaha nadiifinta dembiyada: Aayaddani waxay ku bishaaraynaysaa mu’miinka in salaadda uu yahay ilo nadiifin ah oo dembiyada tirtira, taasoo ku dhiirrigelinaysa inuu ku adkaysto salaadda oo uu u guto si qumman.
2. Waqtiyada salaadda waxay ku xiran yihiin hab-maalinleyda: Eebe wuxuu ku xidhay salaadda waqtiyada maalinta iyo habeenka, taasoo muujinaysa in diinta Islaamka ay tahay diin sahlan oo ku habboon dabeecadda aadanaha, maadaama ay ku qotonto waqtiyo la yaqaan oo aan culeys ku ahayn.
3. Wanaagu wuxuu tirtiraa xumaanta: Aayaddani waxay ku tusinaysaa in naxariista Eebe ay weyn tahay, oo uu uga yeelay camalka wanaagsan sabab ay ku tirtirto dembiyada, taasoo dadka ku dhiirrigelinaysa inay ku dadaalaan wanaagga oo ayna ka quusan.
4. Waanaagu wuxuu faa’iidaystaa kuwa xusuusan: Aayaddani waxay ku boorrinaysaa dadka inay xusuustaan Eebe oo ay ka fiirsadaan waanadiisa, maxaa yeelay kuwa xusuusan ayaa ka faa’iidaysta waanada oo ay ku dhaqmaan.